فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این پژوهش با هدف تدوین یک برنامه توان­بخشی شناختی و بررسی تأثیر آن بر عملکردهای شناختی و رضایت از زندگی در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف انجام گرفت. روش: در این پژوهش از روش نیمه­آزمایشی پیش­آزمون-پس­آزمون و پیگیری با گروه گواه استفاده شد. جامعه آماری شامل کل سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف مقیم آسایشگاه­های سالمندان منطقه شمیرانات تهران از زمستان 1397 تا تابستان 1398 است. گروه نمونه شامل 50 نفر با تشخیص آلزایمر خفیف توسط پزشک به روش هدفمند و با غربال­گری توسط آزمون معاینه مختصر وضعیت ذهنی(MMSE) به شرط کسب نمره بین 20 تا 25 انتخاب شدند و به روش گمارش تصادفی در دو گروه 25 نفری آزمون و گواه قرار گرفتند. مداخلات شناختی به مدت 20 جلسه، هفته­ای دو جلسه و هر جلسه بین 45 دقیقه تا یک ساعت در گروه آزمون انجام شد. برای جمع­آوری اطلاعات از آزمون­های حافظه وکسلر بزرگسالان(WMSQ)، دسته­بندی کارت­های ویسکانسین(WCST)، توانمندی شناختی سالمندان از تغییرات فردی و رضایت از زندگی در سالمندان(LSI-Z) و برای تجزیه و تحلیل داده­ها از روش تحلیل کوواریانس با اندازه­گیری­های مکرر استفاده شد. یافته­ها: یافته­ها نشان داد نمرات گروه آزمون در تمام آزمون­های شناختی و در شاخص رضایت از زندگی نسبت به گروه گواه افرایش یافته است و نتایج آزمون پیگیری یک­ماهه حاکی از ماندگاری اثربخشی این روش بود   . نتیجه­گیری: روش توان­بخشی شناختی جهت بهبود نقایص شناختی و افزایش رضایت از زندگی در بیماران مبتلا به آزایمر خفیف مفید است و پیشنهاد می­شود از این روش به­عنوان یک درمان غیردارویی در این بیماران استفاده شود.