بررسی کهنالگوی سایه و انطباق آن با نفس در مثنویهای عطار
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد فسا
doi
چکیده
آرکیتایپ (کهنالگو) مهمترین اصطلاح مکتب روانکاوی کارل گوستاویونگ، روانپزشک سوئیسی، (1875-1961 میلادی)، است و شامل تصاویر کهن و افکار غریزی است که در ناخودآگاه جمعی مشترک انسانها وجود دارد. این صور ازلی به شیوهای نمادین در رویا و اسطوره خود را آشکار میکنند. با توجه به اینکه آثار حماسی و عرفانی با ناخودآگاه در ارتباط هستند، پس این آثار جایگاه مناسبی برای تجلی کهنالگوها است.از آنجا که مثنویهای عطار در زمرۀ آثار شگرف عرفانی است، میتوان در آن به بررسی کهنالگوهای مختلف پرداخت. در پژوهشِ پیشِ رو، کهنالگوی سایه (Shadow) و انطباق آن با نفس در مثنویهای عطار ـ منطقالطیر، اسرارنامه، مصیبتنامه، الهینامه ـ بررسی و تحلیل شده است