تأثیر جانشین‌پروری بر توانمندسازی کارکنان از طریق نقش میانجی آوای سازمانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استاد مدیریت ورزشی،دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، ایران

3 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.71648/jmobs.2024.1046008
چکیده

این پژوهش با هدف تأثیر جانشین‌پروری بر توانمندسازی کارکنان از طریق نقش میانجی آوای سازمانی انجام شد. شایان‌ذکر است که این پژوهش، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر همه کارکنان ادارات ورزش و جوانان غرب کشور به تعداد 885 نفر بودند. در نهایت، تعداد 370 نفر به‌عنوان نمونه به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه جانشین‌پروری راث ول (2002)، توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1995) و آوای سازمانی هامس (2009) بود. روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش توسط گروهی از اساتید صاحب‌نظر و روایی سازه آن به‌وسیله تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری تأیید گردید. همچنین پایایی پرسشنامه‎ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ گزارش شد. برای تجزیه‌و‎ تحلیل‌ داده‌ها از نرم‌افزارهای اس.پی.اس.اس.، اس.پی.اس.اس.سمپل‌پاور و اسمارت پی.ال.اس. استفاده گردید. نتایج نشان داد که آوای سازمانی اثر مثبت و معناداری بر توانمندسازی دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که جانشین‌پروری اثر مثبت و معناداری بر آوای سازمانی و توانمندسازی دارد. در نهایت نتایج نشان داد که جانشین‌پروری بر توانمندسازی از طریق آوای سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد. می‌توان گفت که تقویت برنامه‌ریزی جانشین‌پروری در ادارات ورزش و جوانان غرب کشور، تأثیر غیرمستقیمی بر آوای سازمانی دارد و به رشد آن کمک می‌کند. براین اساس می‌توان اشاره به این داشت که مسئله جانشین‎پروری در ادارات ورزش و جوانان غرب کشور و از اهمیتی مضاعف برخوردار است؛ چراکه برون‌داد سازمان، سایر حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.