تاثیر آستانه‌ای مالیات بر کربن بر رابطه آلودگی زیست محیطی و نابرابری توزیع درآمدی در راستای بهبود توسعه اجتماعی

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه اقتصاد، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، داشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه اقتصاد، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران

doi
چکیده

در راستای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و تهدیدات اقلیمی ناشی از آن اقتصاددانان سیاست‏های مختلفی از جمله سیاست مالیات بر کربن را مطرح نموده اند که می تواند بر سایر متغیرهای اقتصادی تاثیر بگذارد. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر آستانه‌ای مالیات بر کربن بر رابطه مابین آلودگی زیست محیطی و نابرابری توزیع درآمدی در راستای بهبود توسعه اجتماعی است. برای این منظور از مدل با رویکرد آستانه­ای پانل (PSTR) بر اساس داده‌های سالانه کشورهای توسعه یافته طی دوره 2021-2008 استفاده شد. نتایج برآورد قسمت غیرخطی مدل نشان از وجود رابطه مثبت متغیر نرخ تورم با شاخص نابرابری توزیع درآمدی را نشان می­دهد و متغیرهای درآمد دولت از مالیات بر آلودگی زیست محیطی، نرخ مالیات بر کربن، سرمایه گذاری، سرمایه انسانی، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی سرانه و سطح اشتغال نیروی کار رابطه منفی با شاخص نابرابری توزیع درآمدی دارد. بطوریکه به ازای یک واحد افزایش در درآمد دولت از مالیات بر آلودگی زیست محیطی و نرخ مالیات بر کربن، نابرابری توزیع درآمد به ترتیب 0/11 و 0/26 واحد کاهش می‌یابد. این نشان می‌دهد که نحوه توزیع مجدد درآمد حاصل از مالیات بر کربن می‌تواند نابرابری درآمدی را با انتقال از بخش خطی به غیرخطی بین 2 تا 26 درصد کاهش دهد و اثرات توزیعی مالیات‌های زیست محیطی سبب کاهش نابرابری درآمدی و کاهش توسعه اجتماعی و فقر در کشور‌های توسعه یافته شود که بر اهمیت طراحی سیاست و مکانیسم‌های هدف بازتوزیعی تاکید می‌کند.