تحلیل جامعه شناختی احساس امنیت زنان در فضای شهری

نویسندگان

1 فوق لیسانس پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه هرمزگان، هرمزگان ، ایران

2 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه هرمزگان،، هرمزگان، ایران

3 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه هرمزگان،، هرمزگان، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین فضای شهری با احساس امنیت اجتماعی در زنان شهر بندرعباس است. مطالعه‎ از نوع توصیفی و با روش همبستگی انجام گردید. جامعه ‎پژوهش شامل کلیه‎زنان بالای 18 سال شهر بندرعباس بوده‎ که ‎با روش نمونه‎ گیری گلوله ‎برفی تعداد 389 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته ‎فضای شهری و پرسشنامه احساس امنیت چلبی (1385) بود که‎ در بستر پرس لاین اجرا گردید. نتایج تحقیق نشان داد که میزان احساس‎ امنیت زنان در بندرعباس 08/68 و انحراف معیار آن برابر با61/11 می‏باشد. همچنین، میانگین مناسب بودن فضای شهری 48/56 و انحراف معیار آن 67/9 می‏باشد. یافته‏ های استنباطی تحقیق نشان داد که بین فضای شهری و احساس امنیت زنان رابطه وجود دارد. مقدار ضریب همبستگی r= 0.37)) می‏باشد و نشان دهنده این است که هرچقدر فضای شهری نامناسب تر باشد احساس امنیت زنان هم کمتر خواهد بود. همچنین رابطه بعد اجتماعی فضای شهری(37/-) و احساس امنیت، رابطه بعد کالبدی فضای شهری و احساس امنیت (29/-)، بعد مبلمان شهری و احساس امنیت (25/-) و بعد دسترسی به خدمات شهری و احساس امنیت زنان (14/-) می‏باشد که همه نشان دهنده رابطه منفی و معکوس بین نامساعد بودن فضای شهری و احساس امنیت زنان می‏باشد. یافته‎ های پژوهش حاضر به‎اهمیت نقش ابعاد فضای شهری و تاثیرات آن بر ذهنیت زنان اشاره می‏نماید و نشان می‏دهد که که ‎چگونه ‎سیمای بصری ‎یک شهر می‎‎تواند منجر به احساس امنیت یا ناامنی در بین زنان، شود. علائمی مانند نورکم خیابان، وجود ساختمان متروکه، نبود امکانات، تابلوهای راهنمایی، دسترسی به ‎خدمات شهری نامناسب و جاده‎ های تخریب شده ‎از نظر زنان شواهدی دال بر نا امنی تلقی می‎‎شود.