تحلیل جامعه شناختی احساس امنیت زنان در فضای شهری
نویسندگان
1 فوق لیسانس پژوهش علوم اجتماعی دانشگاه هرمزگان، هرمزگان ، ایران
2 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه هرمزگان،، هرمزگان، ایران
3 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه هرمزگان،، هرمزگان، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین فضای شهری با احساس امنیت اجتماعی در زنان شهر بندرعباس است. مطالعه از نوع توصیفی و با روش همبستگی انجام گردید. جامعه پژوهش شامل کلیهزنان بالای 18 سال شهر بندرعباس بوده که با روش نمونه گیری گلوله برفی تعداد 389 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته فضای شهری و پرسشنامه احساس امنیت چلبی (1385) بود که در بستر پرس لاین اجرا گردید. نتایج تحقیق نشان داد که میزان احساس امنیت زنان در بندرعباس 08/68 و انحراف معیار آن برابر با61/11 میباشد. همچنین، میانگین مناسب بودن فضای شهری 48/56 و انحراف معیار آن 67/9 میباشد. یافته های استنباطی تحقیق نشان داد که بین فضای شهری و احساس امنیت زنان رابطه وجود دارد. مقدار ضریب همبستگی r= 0.37)) میباشد و نشان دهنده این است که هرچقدر فضای شهری نامناسب تر باشد احساس امنیت زنان هم کمتر خواهد بود. همچنین رابطه بعد اجتماعی فضای شهری(37/-) و احساس امنیت، رابطه بعد کالبدی فضای شهری و احساس امنیت (29/-)، بعد مبلمان شهری و احساس امنیت (25/-) و بعد دسترسی به خدمات شهری و احساس امنیت زنان (14/-) میباشد که همه نشان دهنده رابطه منفی و معکوس بین نامساعد بودن فضای شهری و احساس امنیت زنان میباشد. یافته های پژوهش حاضر بهاهمیت نقش ابعاد فضای شهری و تاثیرات آن بر ذهنیت زنان اشاره مینماید و نشان میدهد که که چگونه سیمای بصری یک شهر میتواند منجر به احساس امنیت یا ناامنی در بین زنان، شود. علائمی مانند نورکم خیابان، وجود ساختمان متروکه، نبود امکانات، تابلوهای راهنمایی، دسترسی به خدمات شهری نامناسب و جاده های تخریب شده از نظر زنان شواهدی دال بر نا امنی تلقی میشود.