فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حقوق بین‌الملل موجود، از حیث مشروعیت با مشکلاتی روبه‌روست که این مسئله به‌دلیل عضویت دولت‌های غیردموکراتیک در جامعۀ جهانی نه‌تنها رفع نشده است، بلکه همواره تشدید می‌شود. توسعۀ پایدار از مفاهیم نسبتاً نوین حقوق بین‌الملل است که التزام به آن می‌تواند به طرق گوناگون از جمله به‌واسطة ارتقای وضعیت دموکراسی در نظام حقوق بین‌الملل، برای آن مشروعیت بیافریند. این مقاله بر مبنای روش توصیفی - تحلیلی، با واکاوی سه گزاره و شناسایی ارتباط میان آنها، چگونگی ارتقای سطح دموکراسی و در نتیجه مشروعیت را ذیل تعهد به توسعۀ پایدار روشن می‌کند: اول اینکه دموکراسی به معنی حکمرانی بر اساس آرای مردم است؛ دوم اینکه مشروعیت به معنی برخورداری از مقبولیت نزد مردمان است و سوم اینکه توسعۀ پایدار، دموکراسی را به‌عنوان مقدمه و نیز نتیجة خود معرفی می‌کند. نظام حقوق بین‌الملل برای وضع و اجرای قواعد و پایداری، نیازمند مشروعیت است و مفهوم توسعۀ پایدار با تأکید بر توانمندسازی افراد انسانی و لزوم مشارکت همگانی در درون کشورها و نیز در عرصۀ بین‌المللی، این مشروعیت را تأمین خواهد کرد.