فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف مقاله حاضر تبیین اثرات آستانه ای سرمایه گذاری بر رابطه مابین زیرساخت های مخابراتی و رشد اقتصادی در راستای بهبود توسعه اجتماعی استان های ایران است. برای این منظور از مدل با رویکرد آستانه­ای پانل (PSTR) بر اساس داده های سالانه استان های ایران، طی دوره 1402-1390 استفاده شد. براساس نتایج برآورد قسمت غیرخطی مدل در استان های ایران یک واحد افزایش در متغیرهای شاخص ترکیبی زیر ساخت های مخابراتی، نرخ باسوادی، تشکیل سرمایه ناخالص، نرخ رشد جمعیت و تجارت به ترتیب منجر به افزایش 0/11، 0/08، 0/17، 0/01، 0/08 واحدی شاخص رشد اقتصادی و یک واحد افزایش در نرخ تورم منجر به کاهش 0.17 واحدی شاخص رشد اقتصادی می شود. در تخمين مدل حاضر، متغير انتقال سرمایه گذاری ثابت ناخالص می­باشد که مقدار حد آستانه برآورد شده برای این متغیر برابر با 0/14 برای استان های کشور بوده است. با مقایسه ضرایب الگو در دو رژیم مختلف ملاحظه می گردد که با عبور سرمایه گذاری ثابت ناخالص از حد آستانه (0/14) (انتقال از بخش خطی به غیرخطی) واکنش شاخص های رشد اقتصادی به تغییرات این متغیر به شدت افزایش یافته، بدین ترتیب که هر چه سرمایه گذاری ثابت ناخالص بیشتر شده است، سیاست گذاران تلاش کرده­اند که با عکس­العمل بیشتر به آن، شاخص های رشد را افزایش دهند. از منظر سرمایه گذاری داخلی، وجود زیرساخت های ارتباطی پیشرفته، شاخص مهمی در ارزیابی محیط کسب وکار تلقی می شود. در مناطقی که فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی توسعه یافته تر هستند، اطمینان سرمایه گذاران نسبت به بازدهی و امنیت سرمایه گذاری افزایش می یابد. این موضوع به ویژه در فرآیندهای صدور مجوز، ثبت شرکت، دسترسی به خدمات مالی دیجیتال، اهمیت بیشتری پیدا می کند. در نتیجه، زیرساخت های مخابراتی با کاهش موانع اجرایی و افزایش شفافیت، محرک سرمایه گذاری داخلی و افزایش نرخ رشد اقتصادی استانی می گردد.