بررسی اثرات اعتبارات تملک دارایی های سرمایهای و هزینهای بر نابرابری درآمدی در استانهای ایران
نویسندگان
1 گروه اقتصادی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 گروه اقتصادی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی گروه اقتصادی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jma.2023.23162چکیده
نابرابری درآمد، از سیاستهای دولت بویژه تخصیص بودجه به شکلی اساسی اثر می پذیرد. هدف این مقاله بررسی اثرات اعتبارات تملک دارایی های سرمایهای و هزینهای بر نابرابری درآمدی در استانهای ایران است. با استفاده از الگوی رویکرد حد آستانهای ملایم پانل استار (PSTR) در دوره زمانی 1398− 1379 نشان میدهد؛ متغیرهای اعتبارات هزینهای و اعتبارات تملک داراییهای سرمایهای دولت نابرابری درآمد در استانهای ایران را به صورت مثبت و معنادارکاهش میدهند. نتایج این پژوهش هماهنگ با مطالعه میلانویچ، خان و بشیر و وود، دنافریو و همکاران (2019) ، بیشتر فرضیه کوزنتس را تأیید می کند که در آن، افزایش اعتبارات هزینهای و اعتبارات تملک داراییهای سرمایهای دولت در مراحل اولیه توزیع درآمد را بدتر میکند. اتخاذ سیاستهای مکمل از طریق تخصیص منابع مالی و تغییر در سیاستگذاری نابرابری درآمد بین استان ها راکاهش می دهد.علاوه بر اعتبارات هزینه ای و تملک دارایی های سرمایه ای، سطح آموزش(نرخ با سوادی)، نرخ فعالیت نیروی کار به عنوان متغیر مشارکت در تولید،گسترش تجارت بر کاهش نابرابری استانی موثر بوده است. دولت با سیاست گذاریهای هدفمند در توزیع منافع حاصل از تجارت خارجی میان کارگزاران اقتصادی زمینه بهیود توزیع نابرابر درآمدها را فراهم کند.