بررسی اثر میانجی حسابداری مدیریت زیست محیطی بر رابطه بین تعهد مدیریت ارشد و عملکرد زیست محیطی با در نظر گرفتن نقش تعدیلگری مدیریت ریسک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 دانشيار، گروه حسابداری، دانشگاه شهيد باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 استاديار، گروه حسابداري، دانشگاه آزاد اسلامي، كرمان، ايران
4 استادیار، گروه حسابداري، دانشگاه آزاد اسلامي، كرمان، ايران
doi
چکیده
این پژوهش مفهومِ اثر گزارشگری تعهد مدیریت ارشد بر عملکرد زیست محیطی را با نقش میانجی گزارشگری حسابداری مدیریت زيست محيطی و نقش تعدیلگر مدیریت ریسک با هم ادغام میکند. پس از اعمال محدویتها، تعداد 67 شرکت از بین شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انتخاب شدند. دادههای مربوط به متغیرهای تحقیق در بازه زمانی 1391 تا 1400 جمعآوری شدند؛ و روابط بین متغیرها و فرضیههای پژوهش، بر اساس مدلهای رگرسیونی (روش حداقل مربعات تعمیمیافته و لجستیک) مورد آزمون قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان میدهد که بین تعهد مدیریت ارشد و حسابداری مدیریت زیست محیطی و همچنین بین تعهد مدیریت ارشد و عملکرد زیست محیطی شرکت رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد. حسابداری مدیریت زیست محیطی نقش میانجیگری جزئی در رابطه بین تعهد مدیریت ارشد و عملکرد زیست محیطی ایفا میکند. مدیریت ریسک شرکت به عنوان یک متغیر تعدیلگرِ خالص موجب تقویت رابطه بین تعهد مدیریت ارشد و عملکرد زیست محیطی میگردد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که تعهدات فردی مدیران به محیطزیست به طور مستقیم با اقدامات زیست محیطی آنها در ارتباط است؛ و همچنین اطلاعات حسابداری مدیریت زيست محيطی به مدیران در تدوین شاخصهای عملکرد محیطی کمک میکند؛ و با افزایش مدیریت ریسک در شرکت، مدیران ارشد متعهد به مسائل محیطزیستی قادر خواهند بود عملکرد زیست محیطی شرکت را بهبود بخشند.
