مقایسۀ عملکرد انواع سایبان ثابت در جهت کنترل نور روز ساختمان (مطالعه موردی: جبهۀ جنوبی در اقلیم یزد)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. *( مسوول مکاتبات)
2 دکترای معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.30495/jest.2022.61515.5423چکیده
زمینه و هدف: معماری سنتی ایران دارای سبک بومآورد است؛ اما با گذشت زمان و پیشرفت تکنولوژی، طراحی منطبق با محیط کمرنگ شده و به دنبال آن مصرف انرژی افزایش یافته است. یکی از راهحلهای این مشکل، طراحی صحیح نمای ساختمان است. زیرا نما مانند پوست انسان، ارتباط دهندهی فضای درون و بیرون است. به همین دلیل میتوان با کنترل ورود نور خورشید به فضای داخلی در اقلیم گرم و خشک و فصول گرم سال باعث کاهش دمای ساختمان شد. برایناساس، هدف پژوهش حاضر شناسایی انواع سایبان ثابت توسط اسناد کتابخانهای و اینترنتی است. روش بررسی: ماهیت تحقیق حاضر ترکیبی و روش پژوهش شبیهسازی مدلسازی است. سایبانها در نرمافزار راینو و افزونه گرسهاپر مدل شده و پس از آن شهر یزد که دارای اقلیم گرم و خشک است، جهت تحلیل میزان انرژی تابشی جذب شده توسط سطح شفاف نمای جنوبی ساختمان در تاریخ 15 تیرماه، توسط افزونهلیدیباگ در محیط گرسهاپر برای رسیدن به گونه مناسب سایبان ثابت در اقلیم گرم و خشک و کنترل نور روز، انتخاب و تحلیلهای نور روز و حرارتی در نرمافزار اکوتکت انجام شده است.یافته ها: یافتهها حاکی از آن است که به ترتیب سایبان هندسی و افقی بهترین عملکرد در راستای کنترل ورود نور خورشید در اقلیم گرم و خشک و فصول گرم سال داشته است. بحث و نتیجه گیری: بنابراین به دلیل شباهت زیاد سایبان هندسی به سایبانهای موجود در معماری سنتی ایران، میتوان نتیجه گرفت که نوآوری شایسته با حفظ اصول و پرهیز از تقلید کورکورانه از گذشته میتواند راهکارهای مطلوب و اقتصادی برای مشکلات موجود در عصر حاضر باشد.
