نقش واسطهای والدگری پدر در ارتباط با روابط خانوادگی و انسجام روانی پدر با سازشیافتگی کودک
نویسندگان
1 روانشناسی بالینی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
doi
چکیده
هـدف ایـن پژوهـش تعییـن نقـش واسـطهای والدگـری پـدر در رابطـۀ بیـن روابـط خانوادگـی و انسـجام روانـی پـدر بـا سـازشیافتگی کـودک بـود. ایـن پژوهـش از نـوع همبسـتگی و جامعـۀ آمـاری دانشآمـوزان دختـر دوره ابتدایـی شـهر شـاهرود در سـال تحصیلـی۱۳۹۹-۱۳۹۸ و پـدران آنهـا بـود. 240 نفـر از دانشآمـوزان و پـدران آنهـا بـا روش خوشـهای چندمرحلـهای انتخـاب شـدند و بـه مقیـاس والدگـری پـدر (دیـک، ۲۰۰۴)، مقیـاس احسـاس انسـجام (آنتونووسـکی، ۱۹۹۳)، سـیاهۀ سـازشیافتگی (سـینها و سـینگ، ۱۹۹۸) و شـاخص روابـط خانوادگـی (هادسـون، ۱۹۹۲) پاسـخ دادنـد. نتایـج تحلیـل مسـیر نشـان داد کـه والدگـری پـدر در رابطـۀ بیـن روابـط خانوادگـی و انسـجام روانـی پـدر بـا سـازشیافتگی کـودک نقـش واسـطهای دارد. باتوجـه بـه نتایـج پژوهـش پیشـنهاد میشـود متخصصـان قلمـرو تربیـت، بـه اهمیـت و ضـرورت ارتبـاط پـدر و کـودک بهعنـوان عامـل تعیینکننـده در سـازشیافتگی کـودکان، توجـه ویـژهای داشـته باشـند.
