رابطه بین تحملناپذیری بلاتکلیفی و نشانههای وسواس بیاختیاری رابطهای: نقش واسطهای استحکام من
نویسندگان
1 گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطهای استحکام من در رابطه بین تحملناپذیری بلاتکلیفی و نشانههای وسواس بیاختیاری رابطهای بود. جامعه آماری شامل دانشجویان کلیه مقاطع دانشکدههای دانشگاه تهران، و حجم گروه نمونه مشتمل بر 430 دانشجو (324 زن، 106مرد) بود که مقیاس استحکام من (بشارت، 2017)، مقیاس تحملناپذیری بلاتکلیفی (کارلتون و دیگران، 2007) و سیاهه وسواس بیاختیاری رابطهای (دورون و دیگران، 2012) را تکمیل کردند. نتایج تحلیل مسیر مدل فرضی، برازش خوبی با دادههای پژوهش نشان داد. همچنین همبستگی مثبت معناداری بین تحملناپذیری بلاتکلیفی و نشانههای اختلال وسواس بیاختیاری رابطهای و همبستگی منفی معناداری بین استحکام من و وسواس بیاختیاری رابطهای بود. یافتههای پژوهش حاکی از آن بود که تحملناپذیری بلاتکلیفی و استحکام من، شدت نشانههای اختلال وسواس بیاختیاری رابطهای را پیشبینی میکنند و استحکام من، واسطه ارتباط بین تحملناپذیری بلاتکلیفی و شدت نشانههای اختلال وسواس بیاختیاری رابطهای است. در نتیجه در نظر گرفتن این متغیرها در فرایندهای پیشگیری، تشخیص و درمان اختلال وسواس بیاختیاری رابطهای دارای اهمیت است.
