بررسی کهن الگو در شعر احمد شاملو با نگاه کاربردشناختی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نوشهر
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
چکیده
کهنالگو تمایل ساختاری نهفتهای است که بیانگر محتویات و فرایندهای پویای ناخودآگاه جمعی در سیمای تصاویر ابتدایی است و در همه دورانها و نژادها مشترک است. کهنالگوها در اشکال نمادین در رؤیا و اساطیر و دین و ادبیات، موضوع مطالعهاند. معنای کاربردشناختی،بخشی از معنا است که فوقالعاده متغیر است و در بافت کلامی مشخص میشود و به عوامل زیادی وابسته است. در این مقاله، برجستهترین کهنالگوها در شعر شاملو بارویکردی کاربردشناسانه، یعنی درنظر قراردادن لایه ایدئولوژیک شعر به عنوان عاملی برون بافتی بررسی میشوند. برجستهترین کهنالگوها در شعر وی، آنیما، زمین، شهر/ وطن، آب و... هستند و چنین جلوهای در معنای کاربردشناختی، لایه اسطورهای- حماسی شعرهای او را تقویت میکند.
