رابطۀ سبک دلبستگی ناایمن مادر با پرخاشگری کودک: نقش واسطهای کیفیت مراقبت مادرانه
نویسندگان
doi
چکیده
هدف این پژوهش تعیین رابطۀ سبک دلبستگی ناایمن مادر با پرخاشگری کودکان با واسطهگری کیفیت مراقبت مادرانه بود. روش پژوهش توصیفی_ همبستگی و جامعۀ آماری مادران کودکان 3 تا 6 ساله در مراکز پیشدبستانی و مهدکودکهای شهر تهران در سال تحصیلی 99-98 بود که بهصورت در دسترس 290 نفر از آنها بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش مقیاس دلبستگی بزرگسالان (کولینز و رید،1990)، مقیاس رفتاری پیشدبستانی و مهد کودک (مرل، 1994) و مقیاس کیفیّت مراقبت مادرانه (قنبری، خداپناهی، مظاهری و لواسانی، 2012) بود. دادههای پژوهش با استفاده از روش تحلیل معادلات ساختاری نشان داد مدل از برازش خوبی برخوردار است. براساس یافتههای پژوهش، رابطۀ بین سبک دلبستگی ناایمن مادر و پرخاشگری کودک مثبت معنادار بود و کیفیت مراقبت مادرانه در رابطۀ بین سبک دلبستگی ناایمن مادر و پرخاشگری کودک نقش واسطهای داشت. باتوجه به یافتهها و نقش واسطهای کیفیت مراقبت مادرانه میتوان نتیجه گرفت مادر پیشرو امنیت و دلبستگی کودک است و با درنظر گرفتن نقش کلیدی سبک دلبستگی مادر در سلامت روانی کودکان، تمرکز بر برنامههای پیشگیرانه مبتنی بر کیفیت مراقبت مادرانه میتواند در بهبود رابطه والد_کودک و در نهایت کاهش رفتارهای برونیسازی اعم از پرخاشگری کودکان کمک کند.