تدوین مدل احساس تنهایی هیجانی و اجتماعی بر اساس بدرفتاری روان‌شناختی دوران کودکی: نقش واسطه ای طرح‌واره‌های سازش نایافته اولیه حوزه بریدگی و طرد

نویسندگان

1 دانشگاه بوعلی سینا همدان

2 استاد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش پیش رو ارائه و تعیین برازش مدل احساس تنهایی هیجانی و اجتماعی بر اساس بدرفتاری روان‌شناختی دوران کودکی با نقش میانجیگری طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه حوزه بریدگی طرد بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. 373 دانشجو (131 مرد، 242 زن) به شیوة نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای از میان دانشجویان دانشگاه بوعلی¬سینای همدان انتخاب شدند. برای گردآوری داده¬ها از مقیاس احساس تنهایی هیجانی و اجتماعی (دی توماسو، برانن و بست، 2004) ، پرسش‌نامة بدرفتاری روان‌شناختی (کواتس و مسمن ـ مور، 2014) و پرسش‌نامة طرح‌واره‌های یانگ (یانگ و براون، 2005) استفاده شد. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان دادند بين احساس تنهایی هیجانی با طرح‌واره‌های محرومیت هیجانی، انزوای اجتماعی، رهاشدگی، نقص و بی‌اعتمادی و همچنین احساس تنهایی اجتماعی با طرح‌واره‌های محرومیت هیجانی، انزوای اجتماعی، رهاشدگی و بی‌اعتمادی رابطة مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین بدرفتاری روان‌شناختی و طرح‌واره‌های محرومیت هیجانی، نقص، انزوای اجتماعی، رهاشدگی و بی‌اعتمادی، رابطة مثبت و معناداری وجود دارد. افزون بر آن، رابطة میان احساس تنهایی هیجانی و اجتماعی و بدرفتاری روان‌شناختی دوران کودکی با نقش میانجی‌گری طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه حوزة بریدگی و طرد معنادار است. نتایج پژوهش بر اهمیت بالینی پرداختن به طرح‌واره‌های ناسازگار در محیط‌های درمانی برای بهبود احساس تنهایی در بزرگسالان با سابقة بدرفتاری روان‌شناختی دوران کودکی تأکید می‌کند.