مدل یابی روابط علّی پیشایندها و پسایندهای انگیزش پیشرفت تحصیلی در نوجوانان تیزهوش
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال
2 شهید بهشتی
doi
چکیده
این پژوهش با هدف آزمون نقش واسطهای انگیزش پیشرفت در رابطۀه جهتگیریهای هدفی و سبکهای خودنظمجویی تحصیلی با مشغولیت تحصیلی و فرسودگی تحصیلی در دانشآموزان تیزهوش انجام شد. در این پژوهش همبستگی، 389 دانشآموز تیزهوش (182 پسر و 207 دختر) به نسخۀه تجدید نظر شدۀه پرسشنامۀه هدف پيشرفت (اليوت و مورایاما، 2008)، پرسشنامۀه خودنظمجویی، تنظیمی تحصیلی (رایان و کانل، 1989)، آزمون انگیزش پیشرفت (هرمنس، 19701978)، فهرست مشغوليت مدرسه (سالملاآرو و آپادايا، 2012) و سیاهۀه فرسودگی مدرسه (سالملاآرو، کيورا، لسکينن و نورمي ، 2009) پاسخ دادند. در این پژوهش، به منظور آزمون روابط ساختاری در مدل مفروض، از روش آماري مدليابي معادله ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد که مدل مفروض واسطهمندي نسبی انگیزش پیشرفت در رابطه جهتگیریهای هدفی و سبکهای خودنظمجویی تحصیلی با مشغولیت تحصیلی و فرسودگی تحصیلی در دانشآموزان تیزهوش با داده¬ها برازش مطلوبي داشت. در نهایت، نتايج نشان داد که در مدل مفروض، تمامي وزن¬هاي رگرسيوني از لحاظ آماري معنادار بودند و در این مدل به ترتیب 71 و 56 درصد از پراکندگي نمرههای مشغولیت تحصیلی و فرسودگی تحصیلی تبيين شد. نتایج پژوهش نشان داد که ترکیبی از کیفیت¬های روان¬شناختی مانند توانایی خودنظمجویی انگیزشی، فراگیران را در برابر انتخاب گروه زیادی از رفتارهای خودآسیب¬رسان ایمن می¬کنند.
