بررسی اثر فاکتورهای فیزیکوشیمیایی بر میزان تشکیل دیپیکولینیک اسید در باسیلوس سرئوس PTCC1015
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان ،دانشکده علوم پایه، گروه میکروبیولوژی
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان ،دانشکده علوم پایه،گروه میکروبیولوژی
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، گروه میکروبیولوژی
4 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان ،دانشکده علوم پایه، گروه میکروبیولوژی
doi
چکیده
سابقه و هدف: دیپیکولینیک اسید (پیریدین 2،6- دی کربوکسیلیک اسید) یکی از مهمترین ترکیبات اسپور باکتریها میباشد. این ترکیب دارای ساختمان منحصر به فردی است و تنها در اندوسپور باکتریها وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تنش های محیطی بر میزان تولید DPA در باسیلوس سرئوس PTCC1015 انجام گرفته است. مواد و روشها: در این پژوهش به صورت تجربی اثر تنش های گرما، اتانول، نمک و pH بر اسپور زاییباسیلوس سرئوس PTCC1015 با روش رنگ سنجی (تشکیل ترکیب رنگی حاصل از واکنش آهن با دیپیکولینیک اسید) و مقایسه آن با منحنی استاندارد مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که افزایش میزان نمک و اسیدیته محیط موجب کاهش تشکیل DPA در سویه باسیلوس سرئوس می شوند. اما pH قلیایی در محدوده ی 10-8 افزایش آن را به دنبال دارد. همچنین در محدوده 5 تا 55 درصد اتانول کاهش چشمگیری در تولید DPA مشاهده گردید. در دمای بهینه Cº 30 میزان تشکیل DPA نسبت به شاهد بیشتر بود. همچنین با افزایش دما تا Cº 90 به دلیل عدم رشد باکتری تعداد سلولها کاهش و به دنبال آن میزان DPA کاهش یافت. نتیجه گیری: محیطهای استرسی که کمترین تولید DPA را دارند میتوانند در راستای کنترل اسپور باسیلوس سرئوس در صنایع غذایی و لبنی حائز اهمیت باشند.