سلامت شنوایی: اولویت نادیده گرفته شده در مراقبت از بزرگسالان و سالمندان
نویسندگان
1 دانشگاه هرمزگان
2 دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
3
4
5 دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.61882/ismj.29.2.115چکیده
زمینه: کم شنوایی حسی ـ عصبی یکی از مهم ترین مشکلات سلامت عمومی در بزرگسالان و سالمندان است که با کاهش کیفیت زندگی، افت عملکرد شناختی، انزوای اجتماعی و افزایش هزینه های نظام سلامت همراه است. با وجود بار فزاینده بیماری، برنامه ملی غربالگری شنوایی بزرگسالان در ایران وجود ندارد. مواد و روش ها: این خلاصه سیاستی بر اساس مرور اسناد و تحلیل ثانویه داده های مطالعه کوهورت هویزه تدوین شده است. در این مطالعه 1365 فرد 35 تا 70 ساله مورد بررسی قرار گرفتند و ارتباط عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی ـ اقتصادی با کم شنوایی حسی ـ عصبی با استفاده از رگرسیون لجستیک چندگانه ارزیابی شد. یافته ها: از میان شرکت کنندگان، 485 نفر مبتلا به کم شنوایی حسی ـ عصبی بودند. سن بالا، جنس مذکر، دیابت، مواجهه با صدا و سابقه خانوادگی کم شنوایی با افزایش خطر ابتلا ارتباط معنی دار داشتند. همچنین افراد دارای تحصیلات بالاتر و وضعیت اقتصادی بهتر، احتمال کمتری برای ابتلا به کم شنوایی داشتند. شیوع کم شنوایی در مناطق محروم و گروه های اجتماعی ـ اقتصادی پایین بیشتر مشاهده شد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که کم شنوایی تنها یک مسئله بالینی نیست، بلکه با نابرابری های اجتماعی و اقتصادی نیز ارتباط دارد. عدم شناسایی و مداخله زودهنگام می تواند منجر به افزایش ناتوانی، افت شناختی و هزینه های سلامت شود. توصیه های سیاستی - طراحی مداخلات غربالگری هدفمند برای گروه های سنی بالاتر. - ادغام ارزیابی شنوایی در برنامه های مراقبت از بیماری های غیرواگیر (NCDs) . - تقویت مداخلات پیشگیری در سلامت شغلی و کاهش مواجهه با صدا. - طراحی برنامه های آموزش سلامت شنوایی و افزایش سواد سلامت. - اولویت دهی به گروه های کم درآمد و تقویت دسترسی عادلانه به خدمات شنوایی. - طراحی برنامه های پیشگیری هدفمند در محیط های کاری پرخطر.