رابطه سبك هاى اسنادى با مسئوليت پذيری: نقش واسطه ای ادراک شايستگى

نویسندگان

1 دانش آموخته دانشگاه تبریز، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشگاه تبریز

3 دانشگاه تبریز

doi
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی ادراک شایستگی در ارتباط بین سبک‌های اسنادی و مسئولیت‌پذیری انجام شده است. مطالعه حاضر از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری آن را دانشجویان دانشگاه تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ تشکیل داده‌اند. از میان این جامعه، ۳۷۸ نفر (شامل ۲۰۷ زن و ۱۷۱ مرد) به‌صورت تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل مقیاس کنترل درونی–بیرونی راتر، پرسشنامه ادراک شایستگی هارتر و پرسشنامه مسئولیت‌پذیری گاف بود. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که سبک اسناد درونی رابطه‌ای مثبت و معنادار با مسئولیت‌پذیری دارد، در حالی‌که سبک اسناد بیرونی با این متغیر رابطه‌ای منفی برقرار می‌کند. همچنین، سبک اسناد درونی موجب افزایش ادراک شایستگی می‌شود، اما سبک اسناد بیرونی اثری منفی بر آن دارد. افزون بر این، سبک اسناد درونی از طریق ارتقاء ادراک شایستگی به افزایش مسئولیت‌پذیری منجر می‌شود، در حالی که سبک اسناد بیرونی از همین مسیر اثری منفی بر مسئولیت‌پذیری دارد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ادراک شایستگی نقش میانجی مهمی در پیوند بین سبک‌های اسنادی و مسئولیت‌پذیری ایفا می‌کند. بر این اساس، یافته‌های پژوهش می‌تواند در تدوین برنامه‌های آموزشی و مداخلات روان‌شناختی با هدف تقویت مسئولیت‌پذیری در دانشجویان به کار گرفته شود.