نقش واسطهای نشخوار خشم مادران در رابطه ابرازگری هیجانی مادران و راهبردهای مقابلهای نوجوانان
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان، سمنان، ایران.
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطهای نشخوار خشم مادران در رابطه ابرازگری هیجانی مادران با راهبردهای مقابلهای نوجوانان بود. این پژوهش مطالعهای همبستگی بود که به روش تحلیل مسیر انجام گرفت. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه پسران نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ سالهای که در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ در مقطع متوسطه اول مشغول به تحصیل بودند و مادران آنها بود. از این میان، ۲۹۳ نفر به شیوه نمونهگیری تصادفی خوشهای به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز (۱۹۹۰)، مقیاس نشخوار خشم سوخودلسکی (۲۰۰۱) و مقیاس راهبردهای مقابلهای نوجوانان فرایدنبرگ و لویس (۱۹۹۹) جمعآوری گردید. نتایج نشان داد که مدل مفروض، برازندگی مطلوبی دارد و نشخوار خشم نقش متغیر واسطهای را در رابطه ابرازگری هیجانی مادران و راهبردهای مقابلهای نوجوانان دارد. همچنین مشخص شد که ابراز هیجانات مثبت و ابراز صمیمیت مادران با راهبردهای مقابلهای سازشیافته در نوجوانان رابطه مستقیم دارد. به طور کلی، این پژوهش، نقش ویژگیها و شاخصههای هیجانی مادران در رشد مهارتهای مقابلهای نوجوانان را تأیید کرد و بر این اساس به نظر میرسد که میبایست تعدیل ابرازگری هیجانی و نشخوار خشم در مادران را به عنوان مؤلفهای مؤثر در جهت سازگاری و مهارت مقابلهای کودکان در نظر داشت.
