بررسی تغییرات تست های عملکردی تیرویید در بیماران ترومایی بستری در بخش مراقبت های ویژه: یک مطالعه مقطعی
نویسندگان
1
2
3
4 دانشگاه آزاد اسلامی
5
6 دانشگاه آزاد اسلامی
7 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.66224/ismj.28.6.926چکیده
زمینه: آسیب مغزی تروماتیک یکی از علل شایع مورتالیتی و ناتوانی در بیماران بخش مراقبت های ویژه است. این بیماران دچار تغییرات پیچیده نورواندوکرین می شوند که محور هیپوتالاموس- هیپوفیز-تیرویید را تحت تأثیر قرار می دهد. هدف این مطالعه بررسی تغییرات تست های عملکردی تیرویید در بیماران ترومایی بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان شهید محمدی بندرعباس بود . مواد و روش ها: این پژوهش توصیفی- تحلیلی مقطعی از اسفند 1403 تا شهریور 1404 بر روی 100 بیمار مبتلا به ترومای ناحیه سر بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام شد. داده های دموگرافیک، نمره GCS ، وضعیت تهویه مکانیکی، طول مدت بستری و پیامد نهایی ثبت گردید. نمونه های خونی در 24 تا 48 ساعت اول بستری برای اندازه گیری TSH ، T3 و T4 به روش Chemiluminescence Immunoassay جمع آوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS ویرایش 26 و آزمون های t مستقل، Mann–Whitney ، χ ² و رگرسیون لجستیک انجام گرفت . یافته ها: میانه سطح T3 در کل بیماران ۰٫۳۷ نانوگرم بر میلی لیتر (۰٫79 – ۰٫30 IQR: ) و کمتر از محدوده طبیعی بود. بیماران فوت شده در مقایسه با بیماران ترخیص شده دارای مقادیر به طور معناداری پایین تری از T3 ۰٫۲۲ در برابر ۰٫۴۰ نانوگرم بر میلی لیتر؛ ۰٫۰۰۱ p= و T4 ۳٫۹۰ در برابر ۵٫۱۰ میکروگرم بر دسی لیتر؛ ۰٫۰۰۲ p= بودند، در حالی که تفاوت معناداری در سطح TSH مشاهده نشد (۰٫۲۱۰ .(p= کاهش T3 با نمرات پایین تر GCS ، افزایش مدت بستری در بخش مراقبت های ویژه و نیاز بیشتر به تهویه مکانیکی ارتباط معنادار داشت (0/05 < p ). تحلیل ROC نشان داد T4 با AUC برابر ۰٫۷۳۸ بهترین توان افتراق مرگ ومیر را دارد و در تحلیل رگرسیون لجستیک، تنها T4 به عنوان پیش بینی کننده مستقل مرگ ومیر شناسایی شد ( OR برابر ۰٫۵۹ و ۰٫۰۰۹ p= ) . نتیجه گیری: کاهش هورمون های تیروییدی، به ویژه T3 و T4 ، با شدت آسیب، طول مدت بستری و پیامد نهایی در بیماران ترومای ناحیه سر مرتبط است. ارزیابی زودهنگام پروفایل تیروییدی می تواند در تخمین شدت بیماری و برنامه ریزی درمانی مفید باشد. انجام مطالعات طولی با نمونه گیری سریالی توصیه می شود.