بررسی ارتباط تعارض کار– خانواده با کیفیت مراقبت پرستاری در پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در سال 1403

نویسندگان

1

2

3

4

5 دانشگاه آزاد اسلامی

6 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.66224/ismj.28.6.940
چکیده

زمینه: تعارض متقابل کار- خانواده در همه شاغلین به ویژه پرستاران، به عنوان یک چالش مهم می تواند بر کیفیت مراقبت از بیمار و وظایف شغلی و خانوادگی پرستاران تأثیر بگذارد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط تعارض کار- خانواده با کیفیت مراقبت پرستاری در پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر بر روی 212 پرستار شاغل در کلیه ی بخش های بالینی بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بوشهر با نمونه گیری تصادفی و تخصیص به سهم انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل فرم مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه تعارض کار-خانواده ی کارلسون و پرسشنامه کیفیت مراقبت پرستاری کوالپک (QUALPAC) بود. جهت آنالیز داده ها از آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. سطح معناداری 05 /0 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد که سطح کیفیت مراقبت پرستاری در پرستاران مورد مطالعه نسبتاً مطلوب ( 86 /28 ± 21/ 174 ) است و تعارض کار- خانواده به ویژه در نوع تداخل کار با خانواده قابل توجه می باشد. همچنین ارتباط معناداری بین تعارض کار- خانواده با کیفیت مراقبت پرستاری نشان داده شد به گونه ای که هر چه سطح تعارض کار- خانواده در پرستاران بیشتر باشد، کیفیت مراقبت پرستاری کاهش می یابد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد کیفیت مراقبت های پرستاری با تعارض کار با خانواده ارتباط دارد. بر این اساس، تقویت مهارت های فردی پرستاران در مدیریت نقش ها و زمان و نیز ایجاد حمایت های سازمانی نظیر انعطاف پذیری در برنامه کاری و آموزش مدیریت تعارض، می تواند زمینه ارتقاء کیفیت مراقبت را فراهم سازد.