اثر بخشی طرحواره درمانی بافتاری بر اختلال اضطراب اجتماعی، سلامت روانی، استحکام من و انعطاف پذیری روانشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری، روانشناسی بالینی پردیس بین المللی ارس دانشگاه تهران ، تهران، ایران.
2 دکترای سنجش و اندازه‏گیری، استادیار گروه روشها و برنامههای آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تهران
3 استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران.
doi
چکیده
این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحوارهدرمانی بافتاری بر علائم اختلال اضطراب اجتماعی، سلامت روانی، استحکام من و انعطافپذیری روانشناختی انجام شد.این مطالعه شبهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری دانشآموزان دختر و پسر دورۀ دوم متوسطۀ شهرستان نهاوند بودند که بر اساس نمرات بالای سیاهۀ هراس اجتماعی کانور و دیگران (2000)، بهصورت هدفمند انتخاب شدند. نمونه شامل دو گروه آزمایش (20پسر و 20 دختر) وکنترل (20پسر و 20 دختر) که بهصورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه گمارده شدند. ابزارهای سنجش عبارت بودند از: سیاهۀ هراس اجتماعی کانور و دیگران (2000)، پرسشنامۀ استحکام من بشارت (2007)، مقیاس سلامت روانی بشارت (2006) و پرسشنامۀ انعطافپذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد طرحواره درمانی بر کاهش اختلال اضطراب اجتماعی، بهبود سلامت روانی و افزایش انعطافپذیری روانشناختی و استحکام من تأثیر معنادار دارد. در نتیجه طرحوارهدرمانی بافتاری مداخلهای مؤثر برای کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود سلامت روانی، استحکام من و انعطافپذیری روانشناختی نوجوانان است.
