فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف تعیین رابطۀ بین سبک دلبستگی و علائم روان‌تنی با واسطه‌گری انعطاف‌پذیری شناختی و شفقت به خود انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعۀ آماری دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد بود. 206 نفر به شیوه نمونه‌برداری داوطلبانه انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های علائم روان‌تنی (لاکورت، هوت‌وین و ون‌دورنن، 2013)، سبک دلبستگی (هازان و شیور، 1987)، شفقت به خود (نف،2003) و انعطاف‌پذیری شناختی (دنیس و وندروال، 2010) پاسخ دادند. تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از روش‌های همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر انجام گرفت. نتایج نشان داد سبک دلبستگی اجتنابی تأثیر مستقیم و معناداری بر علائم روان‌تنی دارد. علاوه بر این، سبک دلبستگی اجتنابی به واسطه شفقت به خود و سبک دلبستگی دوسوگرا به واسطه شفقت به خود و انعطاف‌پذیری شناختی با علائم روان‌تنی مرتبط بود. بر اساس نتایج این پژوهش طراحی پروتکل‌های درمانی یکپارچه با تمرکز همزمان بر سبک دلبستگی، شفقت به خود و انعطاف‌پذیری شناختی می‌تواند اثربخشی مداخلات در حوزۀ اختلالات روان‌تنی را به‌طور قابل ملاحظه‌ای بهبود بخشد. افزون بر این، یافته‌ها نشان‌دهندۀ نقش مؤثر شفقت به خود به عنوان متغیر واسطه‌ای کلیدی در مسیرهای دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا است. این یافته، اولویت‌دهی به مداخلات مبتنی بر شفقت، مانند درمان متمرکز بر شفقت را در راستای درمان اختلالات روان‌تنی مرتبط با دلبستگی ناایمن، برجسته می‌سازد.