ارزیابی میزان آسیب پذیری معابر شهری و شبکههای ارتباطی منطقه ده شهرداری تهران بر اساس اصول پدافند غیر عامل و با استفاده از روش کارور
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جغرافیای دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر ری
2 کارشناسی ارشد ژئومورفولوژی دانشگاه آزاد اسلامی شهر ری
doi
چکیده
راههای ارتباطی یکی از مهمترین عناصر در افزایش یا کاهش آسیب پذیری یک شهر استتعدد مسیرهای دسترسی شهر بر کاهش میزان آسیب پذیری و کاهش تلفات تأثیر به سزاییخواهد داشت این پژوهش بر آن است تا با استفاده از آمار و اطلاعات موجود در خصوصمیزان آسیب پذیری معابر شهری از منظر پدافند غیر عامل منطقه 01 شهرداری تهران بهکنکاش در ارتباط با سطح آسیب پذیری بافت شهری به تناسب سلسله مراتب شبکه معابر درارتباط با زلزله از دیدگاه پدافند غیر عامل بپردازد. روش جمع آوری اطلاعات عمدت ا کتابخانهای و با توّجه به نوع پژوهش از مطالعات میدانی ) مصاحبه ( نیز استفاده شده است. در این مقالهاز روش ماتریسی برای بررسی انطباق مکانی منطقه 01 شهرداری تهران با اصول پدافند غیرعامل استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان دهنده عدم رعایت اصول پدافند غیر عامل درمنطقه ده شهرداری تهران است . به این طریق میتوان اقدامهای پیشگیرانه را قبل از وقوعبحران برای کاهش آسیبهای جانی و مالی در مهمترین معابر شهر، جایی که این تلفات ازبقیه نقاط شهر بیشتر است، انجام داد .
