مطالعه تغییرات هیستومورفولوژی کبد جنین موش صحرایی در مواجهه با داروی والاسیکلوویر
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی
4 دانشگاه علوم پزشکی سبزوار
5
doi
چکیده
زمینه: هرپس ویروس ها از جمله ویروس هایی هستند که ماده ژنتیکی آن ها دئوکسی ریبونوکلئیک اسید بوده و می توانند باعث بروز عفونت های پوستی و سیستمیک در انسان و حیوان شوند. والاسیکلوویر، پیش داروی آسیکلوویر، یکی از داروهای مؤثر ضدویروسی است که در درمان بیماری های ناشی از این ویروس ها کاربرد دارد و به راحتی از جفت عبور می کند. با توجه به توانایی عبور این دارو از سد جفت و احتمال بروز اثرات سوء در جنین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر والاسیکلوویر بر هیستومورفوژنز کبد جنین در موش های باردار انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۲۴ سر موش صحرایی ماده باردار نژاد ویستار به چهار گروه شش تایی تقسیم شدند. گروه کنترل هیچ دارویی دریافت نکرد و گروه های تجربی به ترتیب دوزهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم از داروی والاسیکلوویر را به صورت خوراکی و روزانه دریافت کردند. وزن موش های باردار در روز های ابتدایی و انتهایی گرفته شد. در روز بیستم بارداری، پس از آسان کشی حیوانات، نمونه های خونی برای ارزیابی ALT ، AST ، ALP ، MDA و TAC جمع آوری و کبد جنین ها برای مطالعات بافت شناسی تثبیت شد. یافته ها: نتایج نشان داد مصرف والاسیکلوویر در دوزهای بالا منجر به کاهش وزن مادران، کاهش تعداد جنین ها، افزایش معنادار ALT و MDA و کاهش TAC شد. بررسی بافت شناسی نیز آسیب های ساختاری در بافت کبد جنین را در دوزهای بالا نشان داد. نتیجه گیری: این نتایج بیانگر آن است که مصرف والاسیکلوویر در دوران بارداری می تواند بر تکامل جنین به ویژه در بافت کبد اثرات منفی بگذارد. بنابراین، تجویز این دارو در دوران بارداری باید با احتیاط و نظارت دقیق انجام شود.