محتوای آهن و اسیدفولیک در آرد گندم: بررسی میزان قبل و بعد از غنی سازی در استان بوشهر، ایران
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی البرز
2 دانشگاه علوم پزشکی نیشابور
3
4 دانشگاه علوم پزشکی نیشابور
5
6 دانشگاه علوم پزشکی قم
doi
10.61882/ismj.28.1.491چکیده
زمینه: آرد گندم به عنوان یکی از مهم ترین اجزای رژیم غذایی در ایران، بستری مناسب برای غنی سازی با ریزمغذی هایی مانند آهن و اسیدفولیک است. این مطالعه توصیفی- تحلیلی با رویکرد مقایسه ای، با هدف بررسی میزان آهن و اسید فولیک در آرد گندم قبل و بعد از غنی سازی در استان بوشهر انجام شد تا اثربخشی برنامه ملی غنی سازی را ارزیابی کند . مواد و روش ها: نمونه برداری از 15 فروردین تا 15 تیر 1402 از خط تولید یک کارخانه آرد در بوشهر انجام شد. 14 نمونه آرد غنی نشده و 14 نمونه غنی شده جمع آوری گردید. میزان آهن با روش های آزمون نقطه ای (1999، AACC )، اسپکتروفتومتری (2001، 5688 ISIRI ) و طیف سنجی جذب اتمی (2002، 70 - 40 AACC ) و میزان اسید فولیک با کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا ( HPLC )، (1999، 5333 ISIRI ) اندازه گیری شدند. یافته ها: آزمون نقطه ای نشان داد که آهن در نمونه های غنی نشده غیرقابل تشخیص و در نمونه های غنی شده در محدوده 60-30 میلی گرم بر کیلوگرم بود. در روش اسپکتروفتومتری، میانگین آهن قبل و بعد از غنی سازی به ترتیب 2/37±26/135 و 2/81±62/324 میلی گرم بر کیلوگرم (0/0001> p ) و در روش جذب اتمی 8/43±7/309 و 11/76±40/489 میکروگرم بر گرم بود (0/0001> p ). کروماتوگرام های HPLC هیچ پیک قابل تشخیصی برای اسید فولیک نشان ندادند. نتیجه گیری: غنی سازی آرد با آهن در بوشهر موفقیت آمیز بود و با استانداردهای ملی (85-40 میلی گرم بر کیلوگرم) مطابقت داشت، اما عدم تشخیص اسید فولیک نشان دهنده مشکلات احتمالی در پایداری یا افزودن پرمیکس است. بهبود فرآیند غنی سازی و کنترل کیفیت توصیه می شود.