بررسی نقش نود اشمورل در تغییرات دژنراتیو دیسک کمری در بیماران مبتلا به کمردرد (اهواز، 1402–1401)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2
3 دانشگاه آزاد اسلامی
4
doi
10.61882/ismj.27.6.444چکیده
زمینه: کمردرد ( LBP ) یک بیماری شایع است که تقریباً 637 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می دهد. یکی از عوامل احتمالی کمردرد اشمورل نود می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی همراهی اشمورل نود با تغییرات دژنراتیو دیسک بین مهره ای در سطوح لومبار در MRI بیماران دارای درد کمر انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی گذشته نگر، بر روی 160 فرد بزرگسال دارای کمردرد مبتلا به تغییرات دژنراتیو دیسک بین مهره ای انجام شد. یافته ها: نیمی از بیماران زن و نیمی مرد بودند، با میانگین سنی 54-21 سال. شیوع اشمورل نود در مردان بالاتر بود و ارتباط معناداری بین آن و نمره بندی دژنراسیون، فتق دیسک (0/003= P )، و تغییرات مدیک (0/001 P< ) ( MC ) مشاهده شد. همچنین، اشمورل نود در مهره های L1 ، L2 ، L3 ، L5 و S1 ارتباط معناداری داشت، اما در L4 ارتباطی دیده نشد (0/45= P ). وزن نیز با اشمورل نود مرتبط بود (0/04= P ) و این ارتباط با سن، قد، جنسیت و شاخص توده بدنی تأیید شد. در مدل رگرسیون چند متغیره، سن، جنسیت و وزن همچنان ارتباط معناداری با اشمورل نود داشتند (0/001= P ). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که اشمورل نود با نمره بندی دژنراسیون، فتق دیسک، تغییرات مدیک ( MC )ـ که به تغییرات التهابی یا دژنراتیو در انتهای صفحات مهره ها در MRI اطلاق می شودـ و وزن ارتباط معناداری دارد. همچنین، شیوع آن در مردان بیشتر بوده و با سن، قد، جنسیت و شاخص توده بدنی مرتبط است. تحقیقات آینده با حجم نمونه بالاتر برای بررسی دقیق تر این ارتباط توصیه می شود.