ارتباط ماندگاری بیماران مبتلا به HIV در برنامه های مراقبتی با میزان بروز بیماری های همراه و کاهش بار ویروسی
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی لرستان
3 دانشگاه آزاد اسلامی
4 دانشگاه آزاد اسلامی
5 دانشگاه پیام نور
doi
10.61186/ismj.27.5.384چکیده
زمینه: ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) یکی از چالش های مهم بهداشت عمومی در سطح جهانی است که با افزایش بار بیماری های همراه و کاهش کیفیت زندگی مبتلایان مرتبط است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین ماندگاری بیماران HIV مثبت در برنامه های مراقبتی و بروز بیماری های همراه و همچنین تأثیر آن بر کاهش بار ویروسی انجام شد . مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی بر روی ۱۹۰ بیمار HIV مثبت (از مجموع ۲۰۲ پرونده فعال) بالای ۱۸ سال انجام شد که بین سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ در مرکز مشاوره بیماری های رفتاری خرمشهر تحت پیگیری قرار داشتند. اطلاعات دموگرافیک، ویژگی های درمانی و داده های بالینی از طریق بررسی پرونده های پزشکی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS ویرایش 28 و استفاده از آزمون های آماری مانند ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون انجام گرفت. یافته ها: 68/4 درصد بیماران دارای ماندگاری بالا (بیش از 70 درصد ویزیت های برنامه ریزی شده)، 26/3 درصد نیمه ماندگار (40 و 70 درصد ) و 5/3 درصد دارای ماندگاری پایینی (کمتر از 40 درصد) بودند. بیماران با ماندگاری بالاتر، سطح CD4 بیشتر و بار ویروسی کمتری داشتند. وضعیت اقتصادی و تحصیلات بالاتر با سطح CD4 بالاتر و بار ویروسی کمتر مرتبط بود. بیش از نیمی از بیماران (55/3 درصد) حداقل به یک بیماری همراه مبتلا بودند که شایع ترین آن ها هپاتیت B ، هپاتیت C و سل بودند . نتیجه گیری: ماندگاری در برنامه های مراقبتی HIV با بهبود وضعیت ایمنی (افزایش سطح CD4 ) و کاهش بار ویروسی همراه است. این مطالعه بر اهمیت طراحی و اجرای برنامه های حمایتی جامع برای بیماران HIV مثبت به منظور افزایش ماندگاری در درمان، مدیریت بیماری های همراه و بهبود کیفیت زندگی آنان تأکید دارد.