تأثیر مداخله چندعاملی بر پیشگیری از بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه: یک مطالعه کارآزمایی بالینی
نویسندگان
1
2
3
4
5 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
6 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
doi
10.61186/ismj.27.4.267چکیده
زمینه : دلیریوم یکی از عوارض مخرب بستری بیماران در بخش مراقبت های ویژه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر مداخله چندعاملی بر بروز دلیریوم در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های آموزشی شهر زاهدان انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تک سو کور بود که بر روی 94 نفر از بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان خاتم و امام علی(ع) زاهدان انجام شد. نمونه ها بر اساس معیارهای ورود انتخاب و سپس به دو گروه مداخله (47 نفر) و کنترل (47 نفر) تقسیم شدند. مداخله چندعاملی برای بیماران گروه مداخله در طی هفت روز اول بستری و در دو نوبت صبح و عصر انجام شد و بیماران گروه کنترل مراقبت های روتین بخش را دریافت کردند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش 24 انجام گردید. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد میزان بروز متغیرهای تهویه مکانیکی، دریافت مورفین، اسیدوز متابولیک و نمره مقیاس پره دلیریک در دو گروه مورد مطالعه به صورت معناداری متفاوت بودند و با کنترل این متغیرهای مخدوشگر، فراوانی بروز دلیریوم (0 /056= P و 2/8= OR ) ، شدت دلیریوم (2/71- f 2 = و 0/008 = P ) و تعداد دفعات دلیریوم (1 /76- f 2 = و 0/081 = P ) به طور معناداری در گروه مداخله کمتر از گروه کنترل و همچنین روزهای بدون دلیریوم و کوما (3/12 f 2 = و 0/002- P ) در گروه مداخله بیشتر از کنترل بود. نتیجه گیری: اجرای مداخله چندعاملی غیردارویی برای پیشگیری از بروز دلیریوم در بخش ویژه تأثیر مثبتی دارد؛ بنابراین پیشنهاد می شود مسئولان و برنامه ریزان پرستاری با برگزاری دوره های آموزشی برای پرسنل پرستاری، آگاهی و دانش آنان را نسبت به اجرای این مداخلات ارتقا بخشند.