تأثیر اسید فولیک بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تخریب الکتریکی هسته ی قاعده ای مگنوسلولاریس: مدل حیوانی بیماری آلزایمر

نویسندگان
doi
10.61186/ismj.27.2.138
چکیده

زمینه: بیماری آلزایمر ( AD ) یک بیماری نورودژنراتیو همراه با اختلال شناختی شدید است. با در نظر گرفتن نقش اسید فولیک ( FA ) بر بهبود عملکردهای شناختی در برخی از مدل های بیماری، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر اسید فولیک بر اختلال یادگیری و حافظه فضایی القاء شده توسط تخریب الکتریکی دو طرفه هسته قاعده ای مگنوسلولاریس ( NBM ) در موش های صحرایی نر بالغ مدل بیماری آلزایمر انجام شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 49 موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به طور تصادفی به 7 گروه تقسیم شدند: کنترل، تخریب NBM (تخریب الکتریکی دو طرفه NBM )، شاهد تخریب (ورود الکترود به NBM بدون القاء جریان الکتریکی)، حلال (تخریب+ سالین)، تخریب+ اسید فولیک (5، 10 و 15 میلی گرم بر کیلوگرم). در گروه های تحت تیمار 30 دقیقه بعد از تخریب NBM تزریق داخل صفاقی اسید فولیک و یا سالین به مدت یک هفته انجام شد. سپس به مدت 5 روز بوسیله ماز Y شکل آموزش دیدند. بیست و پنج روز بعد از آموزش نیز آزمون فراخوانی حافظه برای ارزیابی حافظه بلند مدت انجام گرفت. یافته ها: تخریب دوطرفه NBM منجر به کاهش یادگیری و حافظه فضایی در مقایسه با گروه های کنترل و شاهد تخریب گردید (0/001 ˂ P ). افزایش معنی دار یادگیری و حافظه فضایی در گروه های تخریب +10 میلی گرم بر کیلوگرم اسید فولیک (0/05 ˂ P ) و تخریب +15 میلی گرم بر کیلوگرم اسید فولیک (0/01 ˂ P ) در مقایسه با گروه تخریب مشاهده شد.