شیوع اختلال عملکرد غدد میبومین و خشکی چشم در بیماران مبتلا به دیابت: یک مطالعه مقطعی

نویسندگان

1 دانشگاه بیرجند

2

3

4 دانشگاه علوم پزشکی کرمان

doi
10.61186/ismj.27.1.26
چکیده

زمینه: دیابت به عنوان شایع ترین بیماری ناشی از اختلالات متابولیسم با عوارض متعددی از جمله عوارض چشمی همراه می باشد. هدف از انجام این مطالعه مقطعی تعیین فراوانی اختلال عملکرد غدد میبومین و خشکی چشم در بیماران دیابتی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی توصیفی تحلیلی بیماران با تشخیص دیابت نوع 2 از آذر ماه سال 1398 تا مهر ماه سال 1399 که به درمانگاه چشم بیمارستان فرشچیان مراجعه کرده بودند وارد مطالعه شدند. اطلاعات مربوط به مشخصات دموگرافیک، مدت زمان ابتلا به دیابت، میزان هموگلوبین گلیکوزیله با استفاده از یک چک لیست از پیش طراحی شده جمع آوری شد. شدت خشکی چشم با استفاده از تست زمان تجزیه اشک ( TBUT )، اختلال غدد میبومین و عوارض چشمی توسط اسلیت لامپ ارزیابی شد. یافته ها: در این مطالعه 267 بیمار وارد مطالعه شدند. میانگین سنی بیماران 59/8 سال بود و 44/2 درصد مرد بودند. خشکی خفیف، متوسط و شدید به ترتیب در 34/1، 18/0 و 5/2 درصد بیماران مشاهده شد. اختلال درجه یک، دو و سه غدد میبومین به ترتیب در 32/6، 15/7 و 5/2 درصد بیماران مشاهده شد. بیمارانی که کنترل قند خون ضعیف داشتند شدت بیشتر خشکی چشم (0/001> p ) و اختلال عملکرد غدد میبومین در آن ها بیشتر بود (0/001> p ). نتیجه گیری: در بیماران مبتلا به دیابت، خشکی چشم و اختلال عملکرد غدد میبومین شیوع بالایی دارد و شدت بیشتر خشکی چشم و اختلال عملکرد غدد میبومین با کنترل ضعیف قند خون و مدت ابتلای بیشتر به دیابت ارتباط دارد.