مقایسه سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بیماران مبتلا به سل ریوی فعال با گروه شاهد: یک مطالعه مورد شاهدی

نویسندگان
doi
10.61186/ismj.26.2.92
چکیده

زمینه : در سل ریوی فعال پدیده آنژیوژنز یا رگ زایی دیده می شود. یکی از عوامل دخیل در رگ زایی، فاکتور رشد اندوتلیال عروقی ( VEGF ) است. لذا هدف از این مطالعه مورد- شاهدی، بررسی و مقایسه سطح VEGF به عنوان عامل احتمالی دخیل در رگ زایی سل ریوی فعال می باشد. مواد و روش ها: مطالعه مورد- شاهدی حاضر بر روی 90 بیمار بستری در بیمارستان بوعلی زاهدان (45 نفر بیمار با سل ریوی فعال و 45 بیمار غیرسلی) انجام شد. در این مطالعه از روش نمونه گیری سرشماری استفاده شد و سطح فاکتور VEGF به روش الایزا اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش 22 تجزیه و تحلیل گردید. سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین سنی در گروه مورد18/6 ± 43/29 سال و در گروه کنترل 16/2 ± 37/93 سال بود. سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بیماران مبتلا به سل ریوی (با میانگین 90/6 ± 334/36) در مقایسه با گروه کنترل (با میانگین 48/8 ± 192/96) افزایش یافته بود. افزایش سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بیماران مبتلا به سل ریوی فعال در مقایسه با افراد گروه کنترل اختلاف معنی داری داشت (0/05 > P ). بین مصرف سیگار و جنسیت با سطح سرمی VEGF ارتباط معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به اینکه سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بیماران مبتلا به سل ریوی فعال نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری داشت، این افزایش سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بیماران، می تواند نشان دهنده ابتلا به سل ریوی فعال باشد.