الگوی پراکنش گونه پده با استفاده از توابع K، L، G و J در منطقه مارون بهبهان
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان.
2 دانشیار دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد.
3 کارشناس ارشد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان.
4 دانشیار گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتمالانبیاء بهبهان
doi
10.30495/jest.2023.76622.5955چکیده
زمینه و هدف: شناخت الگوی مکانی گونههای گیاهی برای بررسی موقعیت تاجپوشش، وضعیت زادآوری، پویایی جنگل و شناسایی روابط زیستی موجود در این اکوسیستمها ضروری است. یکی از اهداف اصلی در تحلیل الگوی مکانی درختان در بومسازگان جنگل، کشف روابط معنی دار بیشتر بین درختان و محیطزیست آنها است. به این منظور از روشهای تجزیهوتحلیل خاصی برای کمی کردن الگوی مکانی جوامع گیاهی استفاده میشود. هدف از این پژوهش تعیین الگوی مکانی پده از طریق بهکارگیری توابع مختلف K، L، G و J و بررسی قابلیت توابع در تعیین جزئیات بیشتر الگوی مکانی این گونه در جنگلهای رودخانهای مارون بهبهان است. روش بررسی: دو توده خالص و آمیخته از گونه پده مورد مطالعه و آماربرداری صد در صد قرار گرفت. موقعیت مکانی (فاصله و آزیموت) تمام درختان پده دارای قطر بیشتر از 5 سانتیمتر تعیین شد. با استفاده از توابع K رایپلی، L، G و J الگوی مکانی پده در دو توده خالص و آمیخته تعیین شد. جهت تحلیل تبیینی در تجزیه آمار نقطه ای، آزمون فرض تصادفی بودن کامل نقاط در نظر گرفته شد. آزمون فرض معمول در آمار تحلیل نقطهای، بر پایه آزمونهای شبیهسازی مثل آزمون معنیداری مونتکارلو منطبق شد. این آزمون با تکرار 999 بار انجام شد تا احتمال خطای نوع اول حداقل نزدیک به 5% شود. همچنین بهمنظور بررسی همگنی و ناهمگنی مناطق موردمطالعه نیز از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و برای تحلیل الگوی پراکنش نیز از نرمافزار R (Var3.2.2) استفاده شد. یافته ها: نتایج مربوط به تحلیل الگوی پراکنش مکانی پده با استفاده از تابع K رایپلی در توده خالص بیانگر این است که الگوی توزیع پده تا فاصله تقریباً 150 متری کپهای و از این فاصله به بعد، الگو به سمت تصادفی و سپس یکنواختی تغییر یافته است. در توده آمیخته نیز تا فاصله حدوداً 125 متری الگوی کپهای معنیداری دیده میشود. نتایج تحلیل تابع L ناهمگن در توده خالص الگوی مکانی پده را تا فاصله حدود 150 متری کپهای معنیداری نشان میدهد. در توده آمیخته تا حدود فاصله 125 متری الگو کپهای و از این فاصله به بعد الگو به سمت تصادفی و سپس بهطور معنیداری به سمت یکنواختی تغییر پیدا میکند. تابع ناهمگن G در توده خالص پده تا فاصله حدود 100 متری با یک شیب ملایم مبین الگوی کپه ای است. در توده آمیخته پده از فواصل اولیه به بعد، منحنی با یک شیب ملایم نشانگر یک الگوی کپه ای متوسط است. مقدار شاخص J در توده خالص، تا فاصله حدود 30 متری معادل 1 است و منحنی حالت یکنواخت نشان میدهد که بیانگر وجود یک الگوی تصادفی تا این فاصله است. مقدار شاخص از فاصله 30 تا حدوداً 75 متری با یک شیب تقریباً تند کمتر از 1 شده است که بیانگر الگوی کپه ای نسبتاً قوی است. در توده آمیخته، مقدار شاخص تا فاصله حدود 60 متری، با یک شیب تند تر کمتر از 1 شده و الگوی کپه ای قوی را نشان می دهد. بحث و نتیجه گیری: کلیه توابع مورد بررسی در توده خالص و آمیخته، تا فاصله حدود 100 متری نتایج مشابهی را که همان الگوی کپهای است تأیید کردند. تابع J جزئیات بیشتری از الگوی مکانی را ارائه داد. همه توابع وجود یک نوع وابستگی اکولوژیکی بین پایه های پده را مورد تأیید قراردادند.