پهنه بندی آسیب پذیری نقاط لرزه خیز استان های ایران بر اساس تغییرات دمایی و رخداد­های لرزه ­ای با استفاده از تصاویرمودیسMOD11A1وGIS

نویسندگان

1 دانشیارجغرافیای سیاسی و گردشگری،دانشگاه آزاداسلامی،واحدگرمسار

2 دانشجوی دکتری،گروه علوم منطقه ای،دانشگاه اتوشلوراند،دانشکده علوم،بوداپست،مجارستان

doi
10.22131/sepehr.2018.32335
چکیده

زلزله از پدیدهای طبیعی است که در طول تاریخ حیات بشر همواره انسان را به وحشت انداخته و باعث تخریب شهرها و روستاهای زیاد همراه با تلفات انسانی شدید شده است.زمین لرزه، لرزش و جنبش شدید و یا خفیف قشر کره زمین است که به نقصان درجه حرارت مواد مرکزی و ایجاد چین خوردگی و فشار منجرشده و یا در اثر انفجارهای آتشفشانی بوقوع می‌پیوندد. لذا مسئولان موظف هستند بکوشند با این پدیده و راه‌های مؤثر در کاهش تلفات و خسارات ناشی از آن آشنا گردند. هدف پژوهش حاضر شناسایی نقاط لرزه‌­خیز کشور ایران با توجه به تغییرات دمایی و رخداد­های لرزه‌­ای ثبت شده می­‌باشد. روش پژوهش،باتوجهبهماهیتمسئلهوموضوعموردبررسی،ازنوعتوصیفی-تحلیلیاست واز نوع مطالعات کاربردی با تأکید بر روش­‌های کمی است. در این تحقیق از تصاویر سنجنده مودیس (محصول MOD11A1) ماهواره ترا برای سال­‌های2000 تا 2018 استفاده شده است. این تصاویر قدرت تفکیک یک کیلومتر دارند و بنابراین هر پیکسل از این تصاویر مساحتی در حدود100 هکتار زمین را شامل می­‌شود. همچنین به منظور پهنه‌بندی زمین لرزه‌­ها از روش­‌های درونیابی زمین آمار استفاده گردید، تمامی فرایندها و تجزیه تحلیل داده‌ها  در محیطGIS   انجام شده است. با توجه به نقشه نهایی بدست آمده و بررسی تغییرات دمایی و رخدادهای بوقوع پیوسته، قسمت‌­های مربوط به نیمه جنوبی و جنوب غربی کشور (بوشهر، کرمانشاه، هرمزگان، خوزستان، ایلام) در معرض آسیب بسیار زیاد قراردارند. همچنین عرض­‌های مربوط به نیمه مرکزی وجنوب شرقی کشور (کرمان، سیستان و بلوچستان، جنوب غربی خراسان جنوبی، شرق یزد) در معرض آسیب متوسط تا زیاد و همچنین نیمه شمالی کشور (گلستان، مازندران، گیلان، اردبیل) در پهنه آسیب کم قرار گرفته­‌اند.