فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه- امروزه سیاست به یک مهارت اساسی برای مدیران تبدیل شده است و به ‌عنوان عامل مهم اثربخشی مدیریتی قلمداد می‌گردد. از این‌رو افزایش چنین مهارتی برای دستیابی به نتایج ‌مطلوب ضرورت دارد. هدف-هدف تبیین و تحلیل پیشایندها و عوامل مرتبط با مهارت سیاسی مدیران در بخش دولتی است. روش- پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده که به روش پیمایشی انجام شده و داده‌های آن از نمونه 345 نفری از مدیران وزارت‌‌کشور به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای گردآوری شد که از بین استان‌های گیلان، تهران، مازندران، خراسان‌رضوی و کرمان به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بوده و روایی آن با نظرسنجی خبرگان و به روش تحلیل‌عاملی‌تاییدی و پایایی ابزار نیز از طریق ضریب آلفای کرانباخ تایید شد. جهت تجزیه وتحلیل داده‌ها از مدل‌معادلات‌ساختاری و نرم‌افزارAmos استفاده شد. یافته‌ها- نتایج آزمون مدل پژوهش نشان داد مولفه‌های عوامل ‌فردی(به‌ غیر ازخودشیفتگی)، عوامل ‌شغلی(به‌ غیر از بازخوردشغلی)، عوامل‌ سازمانی(به‌ غیر از تمرکز و اندازه سازمان) و مولفه‌های عوامل ‌‌محیطی پیش‌بینی‌کننده مهارت سیاسی مدیران می‌باشد و تمامی این مولفه‌ها رابطه مثبت و معناداری با مهارت‌ سیاسی دارد به ‌غیر از متغیر رسمیت که با مهارت سیاسی رابطه منفی و معکوس دارد. همچنین طبق نتایج آزمون فریدمن می‌توان گفت از میان متغیرهای پیش‌بین عوامل‌شغلی بیشترین رابطه مثبت را با مهارت سیاسی مدیران داشته و عوامل‌‌فردی، ‌محیطی و ‌سازمانی به ترتیب در رده های دوم، سوم و چهارم قرار دارند. نتیجه‌گیری- یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که مدیران با تقویت برخی از عوامل مرتبط با مهارت سیاسی می‌توانند در جهت افزایش مهارت سیاسی خود درسازمان گام بردارند.