تأثیر سیاست های استانی بر نرخ مرگ ومیر ناشی از بیماری کووید-19: مطالعه تحلیل ریسک در استان همدان

نویسندگان

1

2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز

3 دانشگاه علوم پزشکی تهران

4 دانشگاه فسا

doi
10.52547/ismj.25.4.340
چکیده

زمینه: دولت ها برای کنترل و کاهش میزان مرگ ومیر ناشی از بیماری کووید-19 سیاستهای متفاوتی اتخاذ میکنند. جهت بررسی تأثیر سیاست های اتخاذ شده بر کاهش مرگ ومیر ناشی از این بیماری، سیاست های کمیته مبارزه با کووید-19 استان همدان، مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روش ها: اطلاعات مورد نیاز از معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی همدان و صورت جلسات کمیته مبارزه با کروناویروس مستقر در استانداری همدان استخراج گردید. کلیه اطلاعات اخذ شده، مربوط به فروردین تا مرداد ۱۴۰۰ می باشد. جهت تحلیل اطلاعات از مدل شبکه بیزین در نرم افزار GeNIe ویرایش 2/2 استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه از هفت مدل به منظور ارزیابی تأثیر استراتژیهای اتخاذ شده استفاده شد. مدل اول شامل رعایت فاصلهگذاری اجتماعی، اعمال محدودیت برگزاری تجمعات بود که با اعمال آن ها میزان مرگومیر به 4/72 درصد خواهد رسید. مدل دوم شامل رعایت بهداشت فردی، استفاده از ماسک و انجام واکسیناسیون است که میزان مرگ ومیر را به 4/92 درصد می رسانند. با اعمال دو سیاست محدودیت رفت و آمد و تعطیلی مشاغل (مدل سوم)، میزان مرگومیر به 6/41 درصد رسیده است. مدل های ۴، ۵ و۶ که ترکیبی از مدل های اول، دوم و سوم بوده اند به ترتیب هر کدام میزان مرگ ومیر را به اندازه 1/95، 2/77 و 2/26 درصد برآورد کردند، علاوه براین، مدل ۷ که ترکیب کلیه شرایط فوق بود میزان مرگ ومیر را به 2/35 درصد تقلیل داد. در این مطالعه مدل ششم با پنج سیاست با 0/03005RMES= به عنوان مناسب ترین مدل انتخاب شد. نتیجه گیری: در این مطالعه، اجرای همزمان سیاست های محدودیت رفت وآمد، تعطیلی مشاغل، رعایت بهداشت فردی، پوشیدن ماسک و انجام واکسیناسیون میتوانند ریسک مرگ ومیر را تا حد زیادی کاهش دهند.