اثر آمی تریپتیلین بر استرس اکسیداتیو ناشی از القاء پنتیلن تترازول در موش های صحرایی نر صرعی نژاد ویستار
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 پژوهشگاه رویان
3 دانشگاه آزاد اسلامی
4
doi
10.52547/ismj.25.2.93چکیده
زمینه: صرع دارویی میتواند بر اثر برخی از داروها و عوامل شیمیایی ایجاد گردد. مواد اکسید کننده از جمله ترکیبات شیمیایی ایجاد کننده صرع محسوب میگردند. هدف از این بررسی اثرات ضد تشنجی و آنتیاکسیدانی آمی تریپتیلین در موشهای صحرایی نر القاء شده با پنتیلن تترازول ( PTZ ) میباشد. مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی 28 سر موش صحرائی نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 250-200 گرم مورد استفاده قرار گرفت. موشها در 4 گروه 7 سری به طور تصادفی تقسیم شدند: کنترل بکر (5/0 میلی لیتر نرمال سالین)، گروه کنترل تشنج ( PTZ ، 60 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن)، گروه تجربی 1 ( PTZ + آمی تریپتیلین، 10 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن)، گروه تجربی 2 ( PTZ + آمی تریپتیلین، 20 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن). تمامی تزریقات به صورت داخل صفاقی انجام شد. در پایان آزمایش، موشها توسط کتامین و زایلازین بیهوش گشته و بطور مستقیم نمونههای خون تهیه و سپس سرم آن ها جدا گردید. نشانگرهای استرس اکسیداتیو مانند GPx ، MDA ، NO و GSH اندازهگیری شد. نتایج به دست آمده آزمونها با استفاده از تست آماری ANOVA یک طرفه و آزمون Tukey برای بررسی تفاوت بین گروهها استفاده شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که تأخیر در حرکات میوکلونیک در گروه های درمان شده با آمی تریپتیلین نسبت به گروه PTZ افزایش پیدا کرد. همچنین تأخیر تشنج عمومی تونیک کلونیک در گروههای درمان شده نسبت به گروه PTZ افزایش پیدا کرد. علاوه بر این، سطح سرمی GSH و GPx در گروه PTZ نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری نشان داد. سطح سرمی MDA و NO در گروه PTZ نسبت به گروه کنترل افزایش معنیداری را نشان دادند. نتیجه گیری: آمی تریپتیلین قادر است میزان تشنجات ناشی از تزریق PTZ در موشها کاهش دهد. همچنین این دارو تأثیر مثبتی بر جلوگیری از عوامل اکسید کننده در موشها دارد.