مهارت های حرکتی درشت و ظریف و برخی عوامل مؤثر برآن در کودکان شهر بوشهر در سال 1398

نویسندگان

1

2 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

3

4

doi
10.52547/ismj.24.1.46
چکیده

زمینه: اختلال در مهارت حرکتی از شایع ترین اختلالات بین کودکان دبستانی است. با توجه به اهمیت مهارت حرکتی در سلامتی، مطالعه حاضر با هدف بررسی مهارت های حرکتی درشت و ظریف و برخی عوامل مؤثر برآن در کودکان شهر بوشهر در سال 1398 صورت گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی، 403 کودک سن مدرسه شهر بوشهر مورد بررسی قرارگرفتند. نمونه گیری بصورت تصادفی خوشه ای از هر منطقه شهر بوشهر و از دبستان های دولتی و غیردولتی پسرانه و دخترانه انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم مشخصات جمعیت شناختی، شاخص های آنتروپومتریک و فرم کوتاه آزمون تبحر حرکتی برونینکس- اوزرتسکی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های تحلیلی (رگرسیون تک متغیره و چند متغیره)، تحلیل گردیدند. سطح معنی داری در تمام موارد کمتر از 0/05 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین سنی کودکان شرکت کننده در پژوهش 1/72 ± 9/65 سال و میانگین مهارت حرکتی درشت و ظریف به ترتیب 7/52 ± 29/18 و 00/17 ± 28/5 بود. متغیرهای پیش بین مهارت حرکتی درشت روی هم 18 درصد از واریانس این متغیر را تبیین می نمودند و مدل آزمون شده از لحاظ آماری معنی دار بود (0/001 > p ). جنس پسر، سن کودک، سطح تحصیلات پدر (زیر دیپلم)، ارتباط مستقیم و کارمند بودن مادر و شاخص توده بدنی ارتباط معکوس با مهارت حرکتی درشت داشتند (0/05 > p ). متغیرهای پیش بین مهارت حرکتی ظریف روی هم 22 درصد از واریانس این متغیر را تبیین می نمودند و مدل آزمون شده از لحاظ آماری معنی دار بود (0/001 > p ). سن کودک و سطح تحصیلات پدر (زیر دیپلم) با مهارت حرکتی ظریف ارتباط مستقیم داشتند (0/05 > p ). نتیجه گیری: اتخاذ تدابیر مناسب برای ارتقاء مهارت حرکتی و برنامه های مبتنی بر خانواده، مدرسه و جامعه در کودکان به ویژه دختران، کودکان با شاخص توده بدنی بالا و کودکانی که مادر آن ها خانه دار نیستند ضروری است. پیشنهاد می شود مطالعات آینده نگر و طولی با استفاده از ابزار فرآیند محور جهت بررسی عوامل مرتبط با مهارت های حرکتی کودکان صورت گیرد.