کارکرد مدحیِ اساطیر در شعر خاقانی
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
doi
چکیده
اساطیر ایرانی و سامی در شعر خاقانی بازتاب گسترده و متنوعی دارند و غالباً در قصاید مدحی او دیده میشوند؛ بدین صورت که گاه ممدوح به شخصیتهای اساطیری تشبیه میشود و گاه بر آنها برتری مییابد. قدرت خارقالعاده و شکوه و بزرگی چهرههای اساطیری که موضوعی آشنا و ملموس در ذهن مخاطب بوده، سبب شده است که خاقانی در مقام مدح، ممدوح خود را با آن اسطورهها بسنجد یا بر آنها برتری دهد و گاهی هم آن اساطیر را در برابر ممدوح، کوچک بشمارد؛ این کار نه تنها دربارة اساطیر ایرانی بلکه در مواردی دربارة اسطورههای سامی و برخی عناصر اسلامی هم رخ داده و شاعر گاه تا حدّ ترک ادب شرعی نیز پیش رفته است. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی با هدف تبیین نقش و کارکرد اساطیر در شعر خاقانی جمع آوری شده است. نتایج بررسیها نشان میدهد که خاقانی نه سر ستیز و مخالفت با اساطیر ایرانی دارد و نه به باورهای مذهبی و دینی بیاعتقاد است؛ بلکه شاعر در هر دو حالت ـ چه آنجا که تشبیه میکند و چه آنجا که ممدوح را برتری میدهد و به کوچک شمردن اسطورهها میپردازد ـ در پیِ رسیدن به مقاصد مدحی خود و اقناع ممدوح و جلب توجه مالی و معنوی اوست.