اتنوفارماکولوژی گیاهان دارویی منطقه جنوب دشتستان استان بوشهر
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
2
doi
10.52547/ismj.23.6.569چکیده
دانش زمینه : دانش اتنوفارماکولوژی یک فرصت بی همتا را برای همکاران میان رشته ای در بین پژوهشگران گیاه شناسی، فارماکولوژی، سم شناسی، شیمی، آنتروپولوژی و جامعه شناسی فراهم می آورد. هدف این پژوهش، شناخت گیاهان دارویی است که به صورت سنتی در منطقه جنوب دشتستان از شهرستان بوشهر کاربرد دارویی دارند. مواد و روش ها : داده های اتنوفارماکولوژیک گیاهان دارویی از 20 نفر آگاه بومی منطقه جنوب دشتستان در استان بوشهر به صورت مصاحبه حضوری، گردآوری شده و شاخص های فراوانی نسبی ثبت ( Relative frequency of citation ) و شاخص اهمیت فرهنگی ( Cultural important index ) برای هر گیاه دارویی محاسبه شد. یافته ها: به طور کلی، 97 گونه گیاه دارویی در منطقه جنوب دشتستان استان بوشهر مربوط به 51 خانواده شناسایی گردید. گیاهان آویشن شیرازی ( Zataria multifora )، سربرنجاسف ( Achillea eriophora DC )، بابونه ( Matricario chamomilla )، سیاهدانه ( Nigella sativa )، رازیانه ( Foeniculum vulgare )، گل گاوزبان ( Echium amoenum )، کندر ( Boswellia sp. )، زنیان ( Trachyspermum copticum )، انزروت یا کنجیده سرخ و سفید ( Astragulus fasciculifolius )، زنجبیل ( Zingiber officinale ) دارای بالاترین شاخص فرهنگی بودند. شایع ترین کاربرد دارویی گیاهان به ترتیب برای بیماری های گوارشی، متابولیک، زنان و زایمان و بیماری های تنفسی بود. نتیجه گیری: تنوع گسترده ای از گیاهان دارویی در منطقه جنوب دشتستان وجود دارد که هر چند همان کاربردهای درمانی که در طب سنتی ایران رایج است از آن ها انجام می شود ولی مردم این منطقه شماری از گیاهان را برای درمان بیماری هایی به کار می برند که ویژه این منطقه می باشد. پژوهش پیرامون این گیاهان دارویی می تواند آغازگر راهی برای کشف داروهای جدید در عرصه درمان باشد.