تحلیل هرمنوتیک نظریه طب متعالیه و کاربرد آن در پزشکی ژرف از منظر پارادایم طب اسلامی
نویسندگان
1
doi
10.52547/ismj.23.4.346چکیده
اصول طب اسلامی، هنوز از مفاهیم ناشناخته می باشد. اگرچه مطالعات مختلفی در طب اسلامی انجام شده، اما همچنان مبانی فلسفی و چارچوب نظریهپردازی در آن مشخص نشده است. اخیراً از طریق نظریهپردازی، به تبیین نظریه طب متعالیه و توسعه کاربرد آن در پارادایم پزشکی ژرف پرداختهاند. به منظور بررسی چهارچوب نظری طب متعالیه توسط نظریهپردازان، در این مقاله سعی شده است تا با بررسی تاریخی و معناشناسانه طب اسلامی، اصول و ضوابط حاکم بر آن را شناسایی و ابعاد پارادایمی آن را معرفی نموده و در نهایت جایگاه نظریه طب متعالیه در پارادایم طب اسلامی، مورد مطالعه قرار گیرد. در این پژوهش، از روشهای تاریخی و معناشناختی استفاده شده است. همچنین به منظور توصیف چهارچوب نظریه ارائه شده طب متعالیه، از رویکردهای هرمنوتیکی و تفسیر متن استفاده شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که طبیب مسلمان همواره سعی مینموده تا از جدیدترین و کارآمدترین ابزارها، روشها و اصول پزشکی در چارچوب مبانی اخلاقی و شرعی دین استفاده نموده و همواره در عین استفاده از مادیترین عناصر طبابت، از تفسیری معنوی و الهی از واقعیت بهره ببرد.