بررسی اثرات مصرف رزوراترول بر روی میزان اوروتنسین 2 و گیرنده آن در بافت قلب رت های دیابتی

doi
10.52547/ismj.23.3.236
چکیده

زمینه : افراد مبتلا به دیابت به طور جدی در معرض بیماری های قلبی- عروقی قرار دارند. اوروتنسین 2 و گیرنده آن نقش اساسی در ایجاد بیماری های قلبی- عروقی از طریق تولید گونه های فعال اکسیژن دارند. رزوراترول به عنوان یک پلی فنول دارای خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد دیابت می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات رزوراترول بر میزان اوروتنسین 2 و گیرنده آن با توجه به بیومارکرهای بیوشیمیایی در قلب رت های دیابتی بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه 48 سر رت نر ویستارآلبینو 8-5 هفته ای به 6 گروه تقسیم شدند. رزوراترول را در کربوکسی متیل سلولز 5/0 درصد حل کرده و به صورت خوراکی به رت ها داده شد. در پایان 60 روز درمان با رزوراترول، بافت قلب رت ها جمع آوری شد. یافته ها : وزن رت های دیابتی تحت درمان با دوزهای (90 و 10 میلی گرم در کیلوگرم وزن بدن) رزوراترول، در پایان تیمار در مقایسه با گروه دیابتی به طور معنی داری افزایش یافت. میزان قندخون، لیپیدها، MDA ، CK-MB و LDH در سرم رت های گروه دیابتی با مصرف 10 میلی گرم در کیلوگرم وزن بدن رزوراترول، در مقایسه با گروه کنترل دیابتی کاهش نشان دادند. همچنین میزان اوروتنسین 2 و گیرنده آن در بافت رت ها با مصرف 10 میلی گرم در کیلوگرم وزن بدن رزوراترول نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری نشان داد. نتیجه گیری: درمان با رزوراترول موجب کاهش قندخون، پروفایل لیپیدی، وزن، MDA و آنزیم های قلبی گردید. علاوه بر این رزوراترول موجب کاهش معنی دار اوروتنسین 2 و گیرنده در بافت قلب شد که نشان دهنده اثر تعدیلی این ترکیب در خصوص عوارض ناشی از دیابت می باشد.