نقش وسایل مکمل تفسیر در تفسیر معاهدات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدة حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jplsq.2023.357970.3303چکیده
تفسیر معاهدات یکی از موضوعات بسیار مهم و کاربردی در حقوق بینالملل است و قواعد مربوط به تفسیر معاهدات در مواد 31 تا 33 کنوانسیون 1969 وین پیشبینی شده است. در مادۀ 31 به قاعدۀ کلی تفسیر پرداخته شده و در مادۀ 32 وسایل مکمل تفسیر پیشبینی شده است. گاهی ممکن است قاعدۀ کلی تفسیر برای تفسیر معاهده کافی نباشد یا نتیجهای غیرقطعی بهدست دهد؛ بنابراین لازم است مفسر به وسایل مکمل تفسیر مراجعه کند. در مورد وسایل مکمل تفسیر هنوز سؤالات زیادی مطرح میشود؛ ازاینرو پژوهش حاضر در پی آن است که بتواند نقش وسایل مکمل تفسیر در فرایند تفسیر معاهدات را بر اساس قواعد کنوانسیون 1969 وین و رویة قضایی بینالمللی بررسی و تحلیل حقوقی کند. پژوهش حاضر به این نتیجه رسیده است که رویة قضایی بینالمللی در مورد استفاده از وسایل مکمل تفسیر برای تأیید معنای حاصل از اجرای قاعدۀ کلی تفسیر یکسان نبود. از سوی دیگر، میتوان گفت که بخش اعظم مواد تفسیری کنوانسیون وین، در واقع، تدوین رویۀ دیوان بینالمللی دادگستری محسوب میشوند.