بررسی اقتصادی و محیط زیستی دولت الكترونيك در بخش كشاورزي (مطالعه موردي پروژه صدور الکترونیکی پروانه و مجوز در استان فارس)

نویسندگان

1 استاديار بخش تحقيقات اقتصادي، اجتماعي و ترويجي، مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان فارس؛ سازمان تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي، شيراز، ايران. *(مسوول مکاتبات)

2 دانشیار بخش تحقيقات اقتصادي، اجتماعي و ترويجي، مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان فارس؛ سازمان تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي، شيراز، ايران

doi
چکیده

زمینه و هدف: در ايران، تغيير رويكرد صدور پروانه و مجوز از روش سنتي به الكترونيكي براي فعاليت­هاي كشاورزي از جمله پروژه­هاي است كـه با ورود تكنولوژي الكترونيكي در قالب دولت الكترونيك در بخش كشاورزي، رسماً در استان فارس عملياتي شده است. لذا، مطالعه حاضر به بررسي اقتصادی و محیط زیستی تأثير اين پروژه از طريق مقایسه روش­های سنتی و الکترونیکی صدور پروانه و مجوز پرداخته است. روش بررسی: آمـار و اطلاعات مورد نيـاز به صورت پيمـايشي در قـالب نمونه­اي در بر گيرنده 64 پرونده صدور پروانه و مجوز و بـا استفاده از روش نمونه­گيري دو مرحله­اي تصادفي طبقه­بندي شده در سازمان جهاد کشاورزی استان فارس در سال 1390 به­دست آمد. در ادامه، به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از معیار تعیین نرخ اثربخشی، آماره لوین، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون t و معیار تعیین نرخ تغییرات استفاده شد. یافته­ ها: بر اسـاس نتايج حاصله، استفاده از روش الکترونیکی از بعد اقتصادي، کاهش 8/1789 هزار ريالي در کل هزینه­های پیگیری هر پرونده و از بعد محیط زيستي کاهش 58/164 ليتري در مصرف سوخت و نيز کاهش 29/344 كيلوگرمي در میزان آلایندگی هوا به ازاي هر پرونده را در پي­ دارد. بحث و نتیجه گیری: روش الکترونیکی علی­رغم مزاياي يادشده از اثربخشی مناسب برخوردار نبوده و نيازمند بازنگري از طريق شكل­گيري "بخش دولت الكترونيك" است.