بررسی اقتصادی و محیط زیستی دولت الكترونيك در بخش كشاورزي (مطالعه موردي پروژه صدور الکترونیکی پروانه و مجوز در استان فارس)
نویسندگان
1 استاديار بخش تحقيقات اقتصادي، اجتماعي و ترويجي، مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان فارس؛ سازمان تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي، شيراز، ايران. *(مسوول مکاتبات)
2 دانشیار بخش تحقيقات اقتصادي، اجتماعي و ترويجي، مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان فارس؛ سازمان تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي، شيراز، ايران
doi
چکیده
زمینه و هدف: در ايران، تغيير رويكرد صدور پروانه و مجوز از روش سنتي به الكترونيكي براي فعاليتهاي كشاورزي از جمله پروژههاي است كـه با ورود تكنولوژي الكترونيكي در قالب دولت الكترونيك در بخش كشاورزي، رسماً در استان فارس عملياتي شده است. لذا، مطالعه حاضر به بررسي اقتصادی و محیط زیستی تأثير اين پروژه از طريق مقایسه روشهای سنتی و الکترونیکی صدور پروانه و مجوز پرداخته است. روش بررسی: آمـار و اطلاعات مورد نيـاز به صورت پيمـايشي در قـالب نمونهاي در بر گيرنده 64 پرونده صدور پروانه و مجوز و بـا استفاده از روش نمونهگيري دو مرحلهاي تصادفي طبقهبندي شده در سازمان جهاد کشاورزی استان فارس در سال 1390 بهدست آمد. در ادامه، به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از معیار تعیین نرخ اثربخشی، آماره لوین، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون t و معیار تعیین نرخ تغییرات استفاده شد. یافته ها: بر اسـاس نتايج حاصله، استفاده از روش الکترونیکی از بعد اقتصادي، کاهش 8/1789 هزار ريالي در کل هزینههای پیگیری هر پرونده و از بعد محیط زيستي کاهش 58/164 ليتري در مصرف سوخت و نيز کاهش 29/344 كيلوگرمي در میزان آلایندگی هوا به ازاي هر پرونده را در پي دارد. بحث و نتیجه گیری: روش الکترونیکی علیرغم مزاياي يادشده از اثربخشی مناسب برخوردار نبوده و نيازمند بازنگري از طريق شكلگيري "بخش دولت الكترونيك" است.