طب متعالیه و پاردایم پزشکی ژرف
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی فسا
2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
10.52547/ismj.23.1.70چکیده
زمینه : اخیراً اریک توپال، پزشک- دانشمند، نظریۀ «پزشکی ژرف» را در سال 2019 پیشنهاد داده است که برخاسته از پیشرفت های دو دهۀ گذشته پزشکی سیستمی و پزشکی دیجیتالی همراه با همگرایی علم و فناوری در گسترۀ بیولوژی و شکل گیری پزشکی فرادقیق است. نظریه طب متعالیه که برگرفته از حکمت متعالیه ملاصدرا است با رویکردی کل نگر به پزشکی می نگرد. مواد و روش ها: در امتداد گسترش نظریۀ طب متعالیه، به پاردایم پزشکی مدرن یعنی نظریۀ ”پزشکی ژرف“ پرداخته می شود و سه جزء مطرح آن از زاویۀ دید نظریۀ طب متعالیه به کنکاش کشانده می گردد. یافته ها : در برابر جزء ”فنوتیپ سازی ژرف“نظریۀ ”پزشکی ژرف“، «حکمت بدن» از نظریۀ طب متعالیه قرار می گیرد. عقل نظری (نفس عالمه) و نفس شناسی سینایی در برابر جزء «یادگیری ژرف» در پارادایم پزشکی ژرف قابل تحلیل است. با گزینش مفهوم «انسان کامل» از ژرفای آثار ابن عربی و یکپارچه سازی آن با حکمت متعالیه، شکل تکامل یافته طب متعالیه می تواند مفاهیم جزء سوم پزشکی ژرف «همدلی ژرف» را از خود نشان دهد. نتیجه گیری: نظریه طب متعالیه، به شکل پیشرفته ای، هر سه جزء نظریه پزشکی ژرف را بیان می دارد و از این رو می تواند به صورت ابزاری در پارادایم پزشکی مدرن به کار برده شود.