زمان بندی بهینه در محیط ترکیبی رایانش مه و ابر با استفاده از تئوری بار بخش پذیر

نویسندگان

1 دانشگاه زنجان

2 دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشگاه زنجان

4 دانشگاه لرستان

doi
چکیده

محدودیت سرعت پردازنده‌‌ها، مانعی برای پردازش بارهای دارای داده‌‌های انبوه می‌باشد. تنها راه افزایش سرعت پردازش و کاهش زمان پردازش نهایی ، استفاده از ‌سیستم‌های موازی و یا گسترده می‌باشد. در این صورت ‌زمان‌بندی مطرح می‌شود. نوع جدیدی از ‌زمان‌بندی از سال 1988 براساس "تئوری بار ‌تقسیم‌پذیر " ارائه گردیده و پژوهش‌هایی در این زمینه، در محیط‌های مختلف رایانشی به غیر از رایانش مه، انجام شده است. این مقاله یک ‌زمان‌بندی بهینه با استفاده از تئوری بار ‌تقسیم‌پذیر را در محیط ترکیبی مه- ابر با ارائه معادلات و حل آنها و الگوریتم مربوطه پیشنهاد می‌دهد. آزمایش‌های تجربی نشان داده است که این روش نسبت به روش‌های رایج مانند تقسیم مساوی، زمان پردازش نهایی را حدود هشت برابر کاهش می‌دهد