بازخوانی خانه¬های سنّتی کرمانشاه از منظر معماری بیوفیلیک
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری، واحد اسلام آباد غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلام آبادغرب، ایران.* (نویسنده مسئول)
2 کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.30495/jest.2022.55221.5158چکیده
پیشرفت های صنعتی و فناوری سبب گسست انسان از طبیعت و نظامهای طبیعی شدهاست. دوری از اکوسیستم و فرآیندهای طبیعی، پیامدهایی از جمله مشکلات متعدد زیست محیطی، فضای شهری بی روح و حضور مسکنهایی که با نیازهای انسان از لحاظ روحی و روانی هیچ انطباقی ندارند، در پی داشته است. برای بازگشت انسان به طبیعت معماری میتواند نقش بسیار مهمی ایفا کند. یکی از راهکارهای بازگشت به طبیعت بهره گیری از معماری نوین بیوفیلیک میباشد که به جهت پیوند و ارتباطی که با طبیعت دارد، میتواند پاسخگوی نیازهای روحی و روانی انسان باشد. از آنجایی که بیشترین منظر ارتباط با طبیعت در خانه های سنتی ایرانی یافت میشود، لذا هدف پژوهش بررسی اصول معماری بیوفیلیک در خانه های سنّتی کرمانشاه و نقش آن در ارتقای کیفیت مسکن میباشد. این تحقیق به روش کیفی انجام گردیده و برای ارزیابی نهایی از تحلیل دادهها بهره گرفته شده است. بنابراین این مطالعه ابتدا به بازتعریف مفاهیم بیوفیلیک و کیفیت مسکن میپردازد و در ادامه پژوهش با برگزیدن خانههای دوره قاجار شهر کرمانشاه به عنوان منبع، بهصورت میدانی و حضور در این خانهها به بررسی معماری بیوفیلیک پرداختهاست، بدین ترتیب پژوهش ضمن بررسی مفاهیم مستخرج، به بررسی ارتقای کیفیت مسکن مبادرت میورزد. در این مسیر از مطالعات اسنادی و کتابخانهای و تحلیل نقشهها استفاده گشتهاست. نتایج حاکی از آن است که اصول معماری بیوفیلیک در معماری و تزیینات خانههای سنتی کرمانشاه قابل مشاهدهاست. همچنین اصول بیوفیلیک در صورت بومی سازی با مولفه های کیفی مسکن (کالبدی-فضایی،ساختاری،عملکردی،محیطی،مربوط به نیازهای انسانی) قابل بکارگیری در مسکن امروز میباشد و میتواند سبب ارتقای کیفی مسکن شود و شرایط مطلوبتری را برای ساکنان آن فراهم نماید.