کُنش متقابل زیست¬پذیری و امنیت اجتماعی در محله¬های فرسوده شهری (مطالعه موردی : محله فیض آباد کرمانشاه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای معماری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
2 استادیار گروه معماری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
3 استادیار مدعو معماری - شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. *(مسوول مکاتبات)
4 استادیار گروه معماری - شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22034/jest.2021.56466.5210چکیده
زمینه و هدف: در دنیای امروز نگرشهای گوناگونی برای حل مشکلات موجود در شهرها بکار گرفته شدهاند که از بین آنها میتوان به زیستپذیری و شهر امن اشاره کرد. عوامل گوناگونی در زیستپذیری یک مکان مؤثرند از جمله : حضورپذیری، زیرساختها و امکانات شهری، حس تعلق، کارایی و محیطزیست. همچنین قابل ذکر است که آمار جرم و جنایت (واقعی) و ترس از جرم (درک) یک رابطۀ علّی با بسیاری از نتایج سلامت و تندرسی دارد. هدف از مقاله حاضر، سنجش تأثیر متقابل امنیت اجتماعی و زیستپذیری شهری (در دو بُعد عینی و ذهنی) در محلۀ فیضآباد کرمانشاه است. معیارهای امنیت بهصورت سلسلهمراتبی و همچنین معیارهای زیستپذیری در قالب جداول مربوطه تدوین گردید. روش بررسی: این پژوهش، کاربردی و از لحاظ روش توصیفی-تحلیلی و همبستگی از نوع تحلیلعاملی است. با ضریب خطای پنج درصد، حجم نمونه جامعه آماری 395 نفر برآورد و توزیع پرسشنامه تصادفی ساده است. یافته ها: یافتههای تحقیق حاکی از آن است که بین امنیتاجتماعی و زیستپذیری عینی و ذهنی شهری رابطۀ مثبت معناداری وجود دارد، همچنین میزان زیستپذیری شهری در محلۀ فیضآباد از نظر ساکنان در حد متوسط رو به ضعیف و میزان امنیت اجتماعی ضعیف ارزیابی شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان می دهد که هر چه شاخصهای زیستپذیری در محله بیشتر باشد، احساس امنیت بیشتر خواهد بود، در این زمینه پیشنهاد میشود برنامهریزان فرهنگی و اجتماعی و سایر نهادهای مرتبط با این امر با برنامهریزی سنجیده و دقیق و با تقویت شاخصهای زیستپذیری که در تحقیق حاضر عنوان شد در ارتقای احساس امنیت گام بردارند.
