واکاوی اسطورهشناختی رمان «من و عجیب و غریب» (با تکیه بر نمادهای مادینه و فرایند بلوغ نوجوان)
نویسندگان
1 گروه ادبیات فارسی و دروس عمومی، دانشکاه آزاد واحد تهران شرق، تهران، ایران
doi
10.30495/mmlq.2021.681282چکیده
رمان من و عجیب و غریب اثری است در ژانر فانتزی که برای ردۀ سنی نوجوان نوشته شده است. عناصر و شخصیتهای موجود در این رمان از الگوهایی اسطورهای تأثیر پذیرفتهاند. در واقع گونۀ فانتزی در این اثر از نوع فانتزی اسطورهای است و بنیانی ژرف در پی اجزای آن نهفته است. پژوهش حاضر به شیوۀ تحلیلی ـ تطبیقی و نقد اسطورهای در نظر دارد به تحلیل و کاوش نهانگرایانۀ رازها و مفاهیم اسطورهای موجود در داستان بپردازد. شخصیت نوجوان داستان در مرحلۀ بلوغ قرار دارد و وظیفهای به او محوّل شده است که برای انجام آن، وارد سرزمینی ناشناخته میشود. نتایج نشان دهندة آن است که مناسک و رفتارهای بنیادینی که لازمۀ عبور از مرحلۀ کودکی به جوانی است، در این داستان نمادینه شده است. عبور از این مقطع و انجام مأموریتی حیاتی که همانا کشف دانۀ زندگی و بازگرداندن حیات به سرزمین باستان است، خویشکاری او در سیر این بلوغ به شمار میرود. شخصیتهای زن، درختی ساکن در سرزمین باستان، متأثر از کهنالگوی قداست درختان هستند. شخصیت پری رودخانه که نگهبان آب است، از ایزدبانوبان مقدّس ادوار کهن بهره جسته است. عناصری چون صدف، اشک جزو نمادهای باروری و مادینه به شمار میروند. همچنین هیولای گرسنگی به عنوان عنصر شرّ خاستگاهی اسطورهای دارد.